Tuesday, 11 June 2019

Στην Ψευδαίσθηση Όλα Είναι Πιθανά



Μέσα σε ένα βαθύ συνειδητό ύπνο
Η πύλη του Όλον ανοίγει
Ο φρουρός με προειδοποιεί:

«Όλα τα Αντίθετα θα σβήσουν…μπορείς;»

Δεν ξέρω ακριβώς τι εννοεί.
Γνέφω «ναι» χωρίς να ξέρω γιατί.
Γνέφω «ναι» με τρεμάμενα κόκαλα, χωρίς να ξέρω γιατί.
Γνέφω «ναι» γιατί αν δεν το κάνω , δεν θα μάθω ποτέ γιατί δειλιάζω τόσο.

Όμως
Εκείνο που πεθαίνει στον κόσμο του Όλον
Γίνεται αφύσικα τεράστιο
Αφύσικα δυναμικό.


Κραυγάζει: «Μέσα στα έγκατα των Αντιθέτων, εκεί, στο μοναδικό ενδεχόμενο να ζήσω απόλαυση, θα μου πάρεις την ευκαιρία;»
Απόλαυση
Ξαφνικά η λέξη αυτή αποκτά υπέρμετρη σημασία
Ακόμα κι αν -κι εκείνο- δεν ξέρω τι σημαίνει ακριβώς
Τολμώ να ρωτήσω
«τι σημαίνει απόλαυση;»
«Δεν έχουμε χρόνο για κουβέντες»  απαντά σταράτα
«Το ένα από τα Αντίθετα της ψευδαίσθησης»
Αντικρούει συνωμοτικά ο φρουρός
«Το άλλο;;»  Ωρύομαι πριν ακόμα τελειώσει τη φράση του.
Σιωπή
Και οι δύο φωνές έχουν χαθεί
«Το άλλο Αντίθετο;;;» επιμένω
«Τελείωσε ο χρόνος.»
συμφωνούν και οι δύο πλευρές.

Σκοτάδι.

Επιστρέφω στην αποχαύνωση της ψευδαίσθησης.
Όμως το διαβάζω σαν «ζωή».
Όμως το διαβάζω σαν δράση.
Και εκεί , στην ψευδαίσθηση
Σαν αναλαμπή τρυπώνει ο εξής συλλογισμός:
Απόλαυση σημαίνει θεμιτές επιθυμίες
Το Αντίθετο της είναι οι αθέμιτες
Θεμιτές, γιατί μπορούν να γίνουν
Αθέμιτες γιατί δεν θα γίνουν ποτέ.
Και αυτό είναι το Αντίθετο της απόλαυσης.
«Μην στέκεσαι στις επιθυμίες: αρκέσου στις μικρές χαρές! Αυτό είναι απόλαυση! Το Αντίθετο της είναι ο πόνος!» Αναφωνεί μια άλλη πλευρά.
Ο κόσμος των Αντίθετων Αντιθέτων. Αντίξοος, Αντιτιθέμενος, Άπειρος, Αχανής, Προκλητικός.  
Εκεί που όλα είναι πιθανά. Στην ψευδαίσθηση , όλα είναι πιθανά.
Η ψευδαίσθηση έχει απόψεις, προτιμήσεις, αναλαμπές, προκλήσεις, αλλαγές, προτιμήσεις, διεκδικήσεις, οπτικές, αλλαγές, ανταλλάγματα, Αντίθετα
Μόνο στην αλήθεια όλα είναι σταθερά.

Κλείνω πεισματικά τα μάτια , 
σφίγγω το μυαλό να κλειδώσει ο νους , 
μένω αφύσικα ακίνητη , 
αφύσικα αμέτοχη, 
εκλιπαρώ να πάω πίσω στην Πύλη του Όλον.

Ικετεύω για μέρες μα η Πύλη δεν εμφανίζεται.
Ποιος ικετεύει τελικά; Μήπως η ψευδαίσθηση είναι η αλήθεια;
Μήπως η Πύλη ήταν φαντασία;
Πως μπορεί όμως η αλήθεια να ζητά απόψεις ;  
Πως μπορεί η αλήθεια να ζητά τα Αντίθετα;
Συνεχίζω να εκλιπαρώ.
Μέχρι που τα Αντίθετα γίνονται τόσο δυνατά που υπάρχουν χωρίς τη συγκατάθεση μου.
Μέχρι που οι επιθυμίες γίνονται τόσο κραυγαλέες που κατακτούν την ψευδαίσθηση ολοσχερώς.
Κατακτούν την ύπαρξη που ορίζω σαν δική μου.

«Μερικές επιθυμίες
δεν ανήκουν ούτε στο εγώ ,
ούτε στην ψυχή.
Αιωρούνται αυτόνομες , σαν καλοθρεμμένα φαντάσματα
Περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή.
Σώσε με...»

Ικετεύω

Μα κανείς…

(συνεχίζεται)



image from: https://blackxnoise.bandcamp.com/album/illusions 

Monday, 1 April 2019

Η Βασανιστική Διαφωνία των Αντωνύμων μέρος 2 - Κορίνα Κονταξάκη





















-Η αδυναμία συντονισμού που εύχεσαι να φέρει οργή, αλλιώς φέρνει αβάσταχτο πόνο.
-Η άπειρη αγάπη της Πηγής που τη βιώνεις μόνο όταν γίνεις Αυτό.

-Η τραυματική μονοτονία να στηρίξεις όλη την ψευδαίσθηση.
-Η γενναιόδωρη ευκαιρία να φύγεις από το σώμα νικητής.

-Ο εγωισμός που διαβάζεται καινοτομία και η καινοτομία που διαβάζεται δογματισμός.
-Ένα συνωμοτικό χαμόγελο συνεννόησης.

-Η πεισματική άγνοια, για υψηλούς λόγους επιβίωσης.
-Η στιγμή που ένα απλό μοίρασμα γονατίζει την ψευδαίσθηση του ατομισμού.

-Ο φόβος του θανάτου, που είναι κατά βάθος φόβος της ζωής.
-Η αλλαγή που φέρνει το βίωμα του προσωρινού.

-Όλα αυτά που είναι καλύτερα επειδή κάποιοι είναι μακριά....
-Όλοι εκείνοι που είναι καλύτεροι επειδή είναι κοντά.

-Η τυραννική αχρηστία της σιωπής.
-Η στιγμή εκείνη που η σιωπή αποκαλύπτει τη χρυσή της αιτία.

-Ο διαπεραστική οδύνη γιατί ακόμα μια φορά, η ουσία δεν θα γίνει αντιληπτή.
-Εκείνος ο μοναδικός που αντιλήφθηκε , αλλά δεν θα το πει ποτέ.

-Η υλική δράση που επιμένει να απορροφάται από το αόρατο.
-Η εσωτερική αδράνεια που αποκαλύπτει τη δύναμή της, αργά και σταθερά.

-Ο πόνος που φέρνει η αποτυχημένη προσπάθεια να Αγαπήσεις.
-Η σημείο εκείνο που ανακαλύπτεις την προσωπική Της φύση.

-Όλα εκείνα που νόμιζες ότι κάηκαν, αλλά είχαν προσωρινά θαφτεί.
-Το παιδί που γελά δυνατά μέσα στο στήθος, χωρίς τα μπροστινά του δόντια, ενώ νόμιζες ότι μεγάλωσες.

-Οι επιθυμίες που σε σπρώχνουν, όταν θέλεις να βιώσεις την ακινησία.
-Οι επιθυμίες που σε διατηρούν, όταν η μόνη ελπίδα φαντάζει να είναι το τέλος.

-Η στιγμή εκείνη, που ξέρεις δεν θα επαναληφθεί.
-Μια καινούρια στιγμή που θα μείνει η μοναδική.

-Το βασανιστικό δίλημμα όταν τα αντίθετα κυριαρχούν.
-Η ακατάληπτη γαλήνη όταν τα αντίθετα πεθαίνουν.

-Τα μάτια εκείνα που σε κοιτούν κτητικά και επιμένουν να το διαβάσεις «αγάπη».
-Η ευγνωμοσύνη που προσφέρει η ελευθερία.

-Ο ασύλληπτος πόνος της αδυναμίας.
-Η ακατανίκητη δύναμη του μοιράσματος.

-Τα μάτια εκείνα που δεν θα έχουν ποτέ την ίδια έκφραση- γιατί έκλεισαν για πάντα.
-Μια οικεία, ακατανίκητη έκφραση που σου θυμίζει κάτι που δεν μπορείς να θυμηθείς.

-Η φτηνότητα της μαζικής αποδοχής
-Η λυτρωτική εμπειρία της ασημαντικότητας.

-Η αποδυναμωτική επιβολή της εξάρτησης
-Η μέρα που έχει νικηθεί ολοσχερώς.

-Τα ανυπόφορα
-Τα ,αντίθετα τους, υποφερτά.

YogaMahaRish Patanjali , sutra 2.33
πρακτική Pratipaksha Bhavana (αντίθετη στάση):
“Όταν οι σκέψεις δεν είναι οι επιθυμητές, συγκεντρωνόμαστε στο αντίθετο τους»

Μέρος 1ο εδώ

Friday, 29 March 2019

«Τα Απάνθρωπα»(Δεν είναι φιλοζωική πρωτοβουλία) - Κορίνα Κονταξάκη




Το σκουλήκι σέρνεται στο πεζοδρόμιο μετά τη βροχή
Ψάχνει να φάει
Ένας περαστικός το πατάει -σκουλήκι ήταν, δεν πειράζει
Ξεχνάει πως και εκείνος για φαΐ βγήκε
στο διάλειμμα του από μια δουλειά που απεχθάνεται.

Η γάτα τρίβεται στα πόδια του σουβλατζή
Κάποιοι τη φωνάζουν Νταίζη, άλλοι Φλάφι
«Είμαι δικιά σου»
γουργουρίζει και το εννοεί
Όπως το εννοεί και στην κυρά Μαρία που την αφήνει δίπλα στο τζάκι όταν κάνει κρύο.

«Νταίζη!!Μόνο για να τρως με θες»
Μουγκρίζει ο σουβλατζής
Ξεχνάει πως έχει δεσμεύσει τη γυναίκα του να μεγαλώνει τα παιδιά του χωρίς να την ποθεί πια.
«Φλάφι! Θα πάρω σκύλο που είναι πιο πιστός» Κλαίγεται η κυρά Μαρία
Ξεχνάει πως έχει αφήσει τη μάνα της μόνη στο σπίτι , γιατί ο άντρας της δεν θέλει την πεθερά του στα πόδια του.
Ξεχνάει πως ανέχεται τις απιστίες του γιατί νομίζει ότι δεν έχει που να πάει.
Ξεχνάει πως η μάνα της έχει έξτρα δωμάτιο που μένει μια άγνωστη που την προσέχει όχι από καθήκον, αλλά από ανάγκη.

Μια μέρα ένα αυτοκίνητο λιώνει το κεφάλι της Νταίζης (ή Φλάφι)
Είναι για μισή μέρα στο δρόμο μέχρι να χάσει εντελώς το σχήμα της
Να μη φαίνεται ούτε Νταίζη, ούτε Φλάφι
Μέχρι το βράδυ η Νταίζη (ή η Φλάφι) έχει γίνει μια κοκκινόμαυρη μάζα χωρίς όνομα ή ιδιότητα
Τη νύχτα γίνεται μεζεδάκι για τους αρουραίους .
Ο σουβλατζής περνάει και τους βλέπει να τρώνε τη μάζα
Δεν αναγνωρίζει την Νταίζη (Πως θα μπορούσε)
Αλλά αηδιάζει με τους αρουραίους που καθαρίζουν το πτώμα από το δρόμο
Ξεχνάει πως κι αυτός πτώματα τρώει
Μόνο που εκείνος δεν καθαρίζει τα αποφάγια.

Οι αρουραίοι μαλώνουν για το τελευταίο κομμάτι , και βγάζουν κραυγές σαν από ανθρώπινο ολοκαύτωμα.
Ο άντρας της κυρά Μαρίας ξυπνά, κοιτάει το παράθυρο και γίνεται μάρτυρας της μάχης
Παίρνει το όπλο και πετυχαίνει έναν αρουραίο
Αύριο θα είναι ο ήρωας της γειτονίας
Ένας αρουραίος λιγότερος εξ αιτίας του!
Ξεχνά να συγκρίνει τη μάχη του αρουραίου με τη μάχη του στο γραφείο , στο μπαρ που συχνάζει, στις συναντήσεις με τη πεθερά του.
Ξεχνά να συγκρίνει τις κραυγές των τρωκτικών με τις κραυγές που βγάζει όταν χάνει η ομάδα του στο γήπεδο.

Ένας άλλος γάτος κάνει την εμφάνιση του τώρα
Αλλά δεν τον θέλουν γιατί κατουρά στις γωνίες
«Διώξτε τον - βρώμισε ο τόπος!» Εκλιπαρεί κυρία του ρετιρέ.
Δεν ξέρει κανείς το όνομα της.
Ξεχνάει πως τα συσκευασμένα κινόα που αγοράζει για την ημερήσια της πρωτεΐνη ήταν το σπίτι δεκάδων αγριόγατων πριν γίνουν καλλιέργειες
Το ξεχνάει γιατί οι άνθρωποι δεν κατουρούν στις γωνίες όταν καταβάλουν τα δάση
Κατουρούν σε βιοδιασπαζόμενες τουαλέτες
Και βρωμάνε οι τουαλέτες μέσα στα δάση, όχι όμως τα δάση.

Ο γάτος τρέχει από πίσω μια γάτα
Πρώτη φορά τη βλέπουν στη γειτονιά
Μαλώνει με τον μαύρο γάτο του διπλανού τετραγώνου
Ο ένας χτύπησε στο μάτι και ο άλλος κουτσαίνει.
«μην τους ταΐζετε για να φύγουν , δεν μας άφησαν να κοιμηθούμε από τις φωνές τους»
Συνεχίζει η κυρία του ρετιρέ
Ξεχνάει πως έχει αυπνίες, όχι από τις φωνές των γάτων που διεκδικούν τα θηλυκά,
Αλλά γιατί κανείς δεν την έχει διεκδικήσει. Και φοβάται ότι ποτέ, κανείς δεν θα το κάνει.

«Υγεία πάνω από όλα!» της λέει πολλές φορές η κυρία Κούλα – η καφετζού της γειτονιάς. Πάσχει από καρκίνο και χρειάζεται κάτι παραπάνω από τη σύνταξη της, για τις χημειοθεραπείες.
Η κυρία του ρετιρέ την επισκέπτεται κάθε βδομάδα,
με το φλυτζάνι του πρωινού της καφέ,
κρυφά,
στην τσάντα της.
Έχουν μια πολύ ωραία συνεργασία.
Η κυρία του ρετιρέ της συμπληρώνει τα λεφτά για τις χημειοθεραπείες
και η κυρία Κούλα τις δίνει ελπίδες.

Μόνο που μια μέρα δεν κατάφερε να αγοράσει τις ελπίδες της.
Αντί για την κυρία Κούλα, βρήκε ένα φέρετρο.
Πέθανε χθες το βράδυ
Την ώρα που ο μαύρος γάτος , και αυτός που κατουρά στις γωνιές
Μαχόντουσαν για την θηλυκιά.
«γι αυτό δεν μπορούσα να κοιμηθώ…» ψιθυρίζει με λυγμούς η κυρία του ρετιρέ
(Έλλη, Έλλη τη λένε τελικά, το είπε κλαίγοντας στο σουβλατζή που έτρεξε να δει τι γίνεται)

Δίπλα στο φέρετρο ο μαύρος γάτος γλύφει το τραυματισμένο του μάτι
Και αναρωτιέται
Γιατί τόσοι λυγμοί
Απλά, για ένα φέρετρο,
με ένα νεκρό σώμα μέσα.
Αναρωτιέται γιατί τόσες ψυχές μαζεύτηκαν
Γύρω από ένα σώμα που δεν έχει πια ψυχή.  

Για λίγες μέρες,
Οι αρουραίοι , οι γάτοι και τα σκουλήκια
Θα ακολουθούν τα ένστικτα τους ελεύθερα.
Γιατί οι άνθρωποι μόνο θα φοβούνται
Να ζήσουν
και να πεθάνουν
σαν την κυρία Κούλα.


Κορίνα Κονταξάκη
"Η Ψευδαίσθηση του Διαχωρισμού" 

Friday, 18 January 2019

Prana - universal energy by Maro Papamichael




Our yoga philosophy teacher, defined prana as the vital energy necessary for us to function in the physical world.  She asked us to describe how we perceive it to be  through personal experience.  Language has its limitations because it has been created by humans in order to communicate on the level of the perceived, physical world and the scientifically proven one.  We cannot arrive at a full realisation of that to which the words point to, unless we have a direct experience of it.  For example, we may acquire a lot of encyclopaedic information about an orange, but unless we taste it, we will never really realise what an orange is. Words are only signposts.  If someone points to the moon and we just look at his finger, we will miss the moon, we will think the finger is the moon and we will not know what is naturally bright vs what is naturally dark.

Our teacher used the analogy of the lamp and electricity to explain what prana is.  A lamp cannot function without electricity, but electricity is not the lamp and the lamp is not electricity.  Likewise, our physical body cannot function without prana, but our body is not prana and we are neither prana nor our physical body. Prana is used in Hindu philosophy and is the Sanskrit word for “life force” or “vital principle” constructed from “pra” meaning movement and “an” meaning constant.  Prana is the universal sea of energy that infuses and vitalizes all matter.  Every atom, molecule, and cell is an extension of prana, just as waves are extensions of the sea that lies beneath them.  Prana is also the power that flows in all living forms and performs vital functions.  This is the life-force aspect of prana which possesses an inherent intelligence enabling it to carry out the life-sustaining processes.  When the life-force flows properly, the result will be a natural state of health and vitality.  This life force has been named by other traditions as “chi” or “spirit”.

Prana could then be described as the breath of God, of the Source, being the vital energy of the one source expanding and giving life to the many.  Having as its source the “One”, we may reason that there should be a balanced and properly functioning flow of prana in all animate and inanimate matter.  The fact that we need to know how to save and recharge our prana, means that we, humans, have somehow managed to get our species off the track of this harmonious, natural and balanced state of health and vitality. What has brought about our expulsion from the paradise of a blissful and harmonious state of existence?

The term “human being” is defined as “a man, woman, or child of the species homo sapiens, distinguished from other animals by superior mental development, power to articulate speech and upright stance.”  The development of thought was the evolutionary result of our species.  The following dictum said to originate from Pythagoras is relevant : “Consciousness sleeps in minerals, dreams in plants, wakes up in animals and becomes aware of itself in humans.”  A dog may cry when it is hungry or hurt, it may stop eating when it is sick, it jumps about wagging its tail whenever it sees its owner even if they were separated only for five minutes and this behaviour is always constant. The dog doesn’t carry about a mental commentary about its life. It has no opinion about itself or its master.  It doesn’t think that it is not pretty enough, or smart enough, or unlucky, that it doesn’t deserve love. It will never hold a grudge against its master for not taking it for a walk.  It just exists through its animal consciousness, in harmony with its natural instincts.

Humans, on the other hand, instead of using their mind as a tool, begin to identify with it developing at an early age, an image of themselves through thinking, based on their appearance, abilities, family status and the circumstances experienced while growing up, losing touch with their true nature, their inner body, the invisible thread that connects them with all of nature and other humans.  The illusion of a mind made self, the ego, results in an underlying sense of lack, of dissatisfaction, of never having enough. Incessant, unnecessary thinking disconnects humans from the power that each moment can offer, by disconnecting them from their inner energy force. Thoughts proliferate causing emotions such as fear,  stress, anxiety, which diminish prana energy and disrupt its free and balanced flow, resulting in physical and mental ailments.  Humans get caught up in the vicious circle of this imbalance.  Low energy levels affect our mood and may lead to bad nutritional habits, lack of exercise and addictions in our effort to cover up the uneasiness and feeling of insufficiency.  The resulting illnesses and medication then make it difficult to achieve the ideal balanced free flow of prana.

Realisation of our true innermost nature has the power to free us from this vicious circle and make it easier for us to return to balance.  This realisation may help us to use thinking only for practical purposes, not allowing our thoughts and the conditioning of our past, to define us.  We may then be able to choose the right practices to help us free ourselves from this dysfunctional state. I am convinced, from personal experience, that good nutritional habits, physical exercise and yoga practice, play an important role in disentangling us from this imbalanced state.  Physical contact with elements like the soil and water, being in places with  fresh clean air, flowers, plants, trees, or being in the company of animals, gives me a boost of energy, a sense of tranquillity and well-being. On the contrary, excessive use of electronic devices, pathetic tv viewing, noisy surroundings and excessive talking, or listening to other people’s excessive talking, especially negative talking, drain my energy. Yoga practice and swimming, has helped me to overcome the physical and psychological discomfort and consequences of a serious health issue I had a few years ago.  

Last night, after finishing the first page of my yoga philosophy class assignment on my tablet, I pressed the wrong button and the text was deleted.  My immediate reaction was overwhelming.  I felt my body heat rising dramatically, I started to sweat, over-breathe, felt faint and dizzy and fully drained of energy. I now realise I had a small panic attack.  Then something inside, like a neutral force, took control.  I sat upright with crossed legs and started doing the full breathing we do at our yoga practice.  In a few minutes, I felt better and decided to start writing my assignment patiently again from the beginning.  What had happened was the result of alarming thoughts caused by attaching excessive importance to my assignment.  From early childhood I developed the trend of being a perfectionist, competitive and strict on myself.  The fear of failure resulted in a stressful childhood and adolescence.  This state of mind and all fears and emotions, disrupt the free flow of prana and drain the body of this energy and the result is physical discomfort and the blockage of all creative capabilities .  Attaching absolute importance, instead of a relative one, to the end result of our actions,  is the work of our ego.

I am certain that by the recognition of the dysfunctional state and workings of our mind, the realisation of our inner self and the vital and powerful force of prana inside us and around us and by adopting the practices for saving and replenishing this force,  we can have access to a life of balance and to our creative capabilities, thus being able to receive and give, that which we were destined to give and receive during the course of our present lifetime.


Maro Papamichael 17/01/19   





Sunday, 18 November 2018

Patanjali- Yoga Sutras- Κεφ. 2 Sadhana Pada ελεύθερη μετάφραση Κορίνα Κονταξάκη


Sadhana Pada (η πρακτική της γιόγκα)

2.1 H Γιόγκα της πράξης έχει τρία σημεία : 1. Πειθαρχία 2. Γνώση 3.Αφοσίωση σε κάτι ανώτερο
2.2 Αυτό το τρίγωνο της πνευματικότητας θα αποδυναμώσει τις παρενέργειες του Εγώ (klesha)
2.3 Οι παρενέργειες του Εγώ είναι πέντε 1. Άγνοια 2.εγωισμός 3. Έλξεις (προσκολλήσεις) 4. Αποστροφές 5.ένστικτο επιβίωσης
2.4 Το Εγώ μας έκανε να ξεχάσουμε και να έχουμε τις παραπάνω παρενέργειες σε τέσσερα στάδια:   1. Ανενεργά (όχι ανύπαρκτα) 2. Αδύναμα 3. Ασταθή 4. Ενεργοποιημένα να προκαλούν σκέψεις και δράσεις. 
2.5 η άγνοια έχει τέσσερις τύπους: 1. Λανθάνει το προσωρινό για μόνιμο 2.Λανθάνει το νοθευμένο για καθαρό 3. Κυνηγά τη χαρά αλλά τελικά φέρνει θλίψη 4. Μπερδεύει το άτομο με τον Εαυτό.
2.6 Ο εγωισμός προκλήθηκε από την σύγχυση ότι η συνείδηση* είναι η καθαρή συνειδητότητα.
2.7 Προσκόλληση συνδέει τη μνήμη της ευχαρίστησης με την έλξη για αυτήν. (Ξεχνάμε ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο) quirks ***
2.8 Η αποστροφή δημιουργείται πάλι από την μνήμη του δυσάρεστου ή του πόνου. (Ξέχνάμε ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο)
2.9 Για το ένστικτο επιβίωσης: Ακόμα κι εκείνοι που είναι προχωρημένοι, έχουν την τάση να θέλουν να συνεχίσουν την ψευδαίσθηση της ζωής.                                                                        
2.10 Όταν οι πέντε παρενέργειες κρατηθούν αδρανείς– έστω και τεχνητά- με την γιόγκα της δράσης ,τότε σταδιακά απορροφούνται από το νου και αποδυναμώνονται .
2.11 Για να μειώσουμε την τάση τους συνδυάζουμε τη γιόγκα της δράσης με διαλογισμό(dhyana)
2.12 Παλιό Κάρμα, φέρνει κι αυτό τις πέντε παρενέργειες σε ανάλογες εντάσεις σε αυτή ή σε μελλοντική ζωή. **
2.13 Όσο βιώνουμε ενσαρκώσεις θα έχουμε τις παρενέργειες και όσο έχουμε τις παρενέργειες θα έχουμε ενσαρκώσεις και βιώματα. 
2.14 Και επειδή μέσα μας έχουμε και το καλό και το κακό, η ζωή θα βιώνεται ως ευχάριστη ή δυσάρεστη.
2.15 Ο σοφός όμως βλέπει όλη τη ζωή δύσφορη (σκληρή εργασία) αφού όλες οι δράσεις και σκέψεις έχουν σαν αποτέλεσμα στρες και συνήθειες (σαμσκάρας) που μας απομακρύνουν από την Πηγή.
2.16 Όταν δούμε όλη τη ζωή σαν δυσφορία, θα μπορέσουμε να αποφύγουμε την δυσφορία που δεν ήρθε ακόμα.
2.17 Με το να διαχωρίσουμε αυτόν που βιώνει με το βίωμα.
2.18 Στην ενσωματωμένη ψυχή  δίνεται η δράση , η νωθρότητα και το φως έτσι να δρουν με τα στοιχεία και τις αισθήσεις και όλα αυτά υπάρχουν για την ελευθερία και τη φώτιση.
2.19 Τα παραπάνω έχουν τέσσερις ιδιότητες 1. Συγκεκριμένο (συναισθήματα, νους) 2. Μη συγκεκριμένο (υποσυνείδητο, όνειρα) 3. Αυτό που υποδεικνύει (υπερ-νοητικό)  4. Το Ανεπηρέαστο πεδίο του Εαυτού.
2. 20 Ενώ η ενσωματωμένη ψυχή είναι μόνο καθαρή συνειδητότητα, φαίνεται σαν να είναι μόνο νους που βλέπει τα πάντα μέσα από τις αισθήσεις και τις εμπειρίες.
2.21 κι όμως όλα αυτά είναι δημιούργημα της Πηγής για να βιώσει εμπειρίες μέσα από την ψυχή, στην Ύλη.
2.22 Μόλις η ψυχή βιώσει τα αναγκαία , ο κόσμος της δράσης-αντίδρασης διαλύεται για εκείνην- μένει όμως για τις ψυχές που δεν έχουν ολοκληρωθεί. 
2.23 Ο ένσαρκος κόσμος θα διαλυθεί ολοκληρωτικά, μόνο όταν η ύλη και η Πηγή μπορέσουν να συνυπάρχουν στον κόσμο της δράσης- αντίδρασης, ταυτόχρονα.
2.24 η ψευδαίσθηση της ζωής (maya) υπάρχει για να ενωθεί η ύλη με την Πηγή μέσα στο πεδίο της ύλης. 
2.25 Αφού ενωθούν , θα χωρίσουν για πάντα αφού η ψευδαίσθηση της ζωής χάνεται , και η ψυχή αφήνει τον υλικό κόσμο και ενώνεται με την Ουράνια Συμπατική Ψυχή.
2.26 Το αποτέλεσμα της ένωσης της ύλης με την Πηγή είναι ξεκάθαρη, ανεπηρέαστη και συνεχής διάκριση και γνώση.
2.27 Η γνώση αυτή φέρνει τις επτά θεϊκές εμπνεύσεις*.
2.28 Τα οκτώ σκαλοπάτια της Ρατζα Γιόγκα, θα εξαγνίσουν την ψυχή και θα φανεί το φως της.
2.29  Τα οκτώ σκαλοπάτια είναι 1. Κοινωνικοί κώδικες δράσεις yama, 2.Προσωπικοί κώδικες δράσης niyamas, 3. Συγκεκριμένη στάση asana, 4. Διεύρυνση ζωτικότητας pranayama, 4. Αποστασιοποίηση pratyahara, 5. Συγκέντρωση dharana,  6. Διαλογισμός Dhyana, 7. Απορρόφηση samadhi.
2.30 Αβλάβεια (ahimsa), πλήρης ευθυγράμμιση (satya), μη παραβίαση ορίων (asteya), επένδυση της δημιουργικής ενέργειας (brahmacharya), λιτότητα, είναι οι κοινωνικοί κώδικες δράσης και είναι το πρώτο από τα οκτώ σκαλοπάτια.
2.31 Αυτοί οι κώδικες γίνονται όρκος που ισχύει για όλους τους μυημένους ανεξαρτήτως φυλής, θέσης, συναναστροφής, χώρου, χρόνου , κατάστασης.
2.32 Κρυσταλλική καθαρότητα (shaucha), ουδέτερη παρατήρηση (santosha), σκληραγώγηση (tapas), ενδοσκόπηση (svadhyaya), και παράδοση στο ανώτερο, είναι οι πέντε προσωπικοί κώδικες και το δεύτερο από τα οκτώ σκαλοπάτια.
2.33 Όταν οι δράσεις δεν είναι οι επιθυμητές για τους παραπάνω κώδικες, συγκεντρωνόμαστε στο αντίθετο τους (Αντίθετη Στάση/pratipaksha bhavana)
2.34 Η αντίθετη στάση είναι πιο εύκολη όταν γνωρίζουμε ότι όλες οι ανεπιθύμητες δράσεις προς τον εαυτό μας, τους άλλους ή από τους άλλους γίνονται μέσα από το θυμό, την απληστία και την άγνοια. Μπορεί να είναι έντονες ή λιγότερο έντονες. Όλες όμως προκαλούν ατελείωτο πόνο και επιπλέον άγνοια.
2.35 Όταν ο γιόγκι τελειοποιήσει την αβλάβεια, νιώθει απόλυτα ασφαλής σε κάθε περίπτωση. (δεν προκαλεί την έχθρα κανενός ανθρώπου, ζώου ή στοιχείου)
2.36 Όταν η απόλυτη ευθυγράμμιση (μέσω της αλήθειας) επιτευχθεί, ο γιόγκι μπορεί να υλοποιήσει τα πάντα.
2.37 Όταν τα προσωπικά όρια δεν ξεπερνιούνται ποτέ, όλων των ειδών η αφθονία είναι διαθέσιμη.       
2.38 Όταν η δημιουργική ενέργεια επενδύεται πάντα, τότε το ηρωικό πνεύμα είναι δεδομένο, λόγω της αστείρευτης ζωτικότητας.                                                                       
2.39 Όταν δεν υπάρχουν περιττά για τις αισθήσεις και την επιβίωση, υπάρχει χώρος για τη γνώση πέρα από τα φαινόμενα.                                                                               
2.40 Όταν η κρυσταλλική καθαρότητα σε όλα τα επίπεδα έχει επιτευχθεί, η ψευδαίσθηση του διαχωρισμού καταρρέει.                                                                                                             
2.41 Ο γιόγκι γίνεται ουδέτερος (sattva), και γαλήνιος, συγκεντρωμένος, με τις αισθήσεις να τον υπηρετούν, έτοιμος για την συνειδητοποίηση του Εαυτού (που είναι αμερόληπτος γιατί είναι απλά παρατηρητής).
2.42 Όταν ο γιόγκι κατοικεί μόνιμα στο δωμάτιο του παρατηρητή, απόλυτη, συνεχής γαλήνη τον κατακτά.
2.43 Όταν οι αισθήσεις είναι σκληραγωγημένες, ανεπηρέαστες από προτιμήσεις και αποστροφές, οι νοητικές ακαθαρσίες καίγονται στη φωτιά της πειθαρχίας και το σώμα, ο νους , οι αισθήσεις και τα όργανα τους τελειοποιούνται.                                                                                                            
2.44 Όταν μέσω της ενδοσκόπησης, υπάρχει συνεχής επίγνωση του τι κάνει , ο Εαυτός αποκαλύπτεται στον Γιόγκι.                                                                                              
2.45 Όταν ο γιόγκι αφεθεί ολοκληρωτικά στην Πηγή, η Πηγή τον απορροφά.                                                                                       
2.46 Η στάση διαλογισμού έχει δύο χαρακτηριστικά: απόλυτα ακίνητη, άνεση.                                                  
2.47 Αφηνόμαστε στη στάση εστιάζοντας στο άπειρο                                                    
2.48 μόλις η ακινησία και άνεση αφομοιώσουν το ένα το άλλο, όλα τα αντίθετα κάνουν το ίδιο και παύει το μαρτύριο της δυαδικότητας                                                        
2.49 Πραναγιάμα σημαίνει να πάμε πέρα από την εισπνοή και εκπνοή – να πάμε στην άπνοια                                                                                                                                             
2.50 Για να πετύχει η άπνοια, χρησιμοποιούμε την αναπνοή με διαφορετικο τρόπο, ταχύτητα και ποσότητα μέχρι να γίνει πολύ αργή και άηχη (place, time, and number)
2.51 (kevala kumbaka) Όταν η αυθόρμητη άπνοια επικρατεί πάμε πέρα από το υλικό σώμα.                                                                                                                                   
2.52 και μέσα από την άπνοια, το πέπλο που κρύβει το εσωτερικό φως του Εαυτού , αποδυναμώνεται.                                                                    
2.53 και έτσι η πραναγιάμα προετοιμάζει την ντάρανα (εστιασμένη συγκέντρωση) .           
2.54 Όταν τα όργανα των αισθήσεων παύουν να λαμβάνουν και να στέλνουν πληροφορίες στον νου, και όλες οι πληροφορίες επιστρέφουν στην πηγή τους, τότε έχουμε πρατυαχάρα.                                                                                      
2.55 Η εσωτερίκευση αυτή κάνει τη ζωή λιγότερη εξαρτημένη από τις απολαύσεις ή τις αποστροφές των αισθήσεων    

Τέλος δεύτερου κεφαλαίου         

Διαβάστε επίσης το πρώτο κεφάλαιο http://korinakontaxaki.blogspot.com/2018/02/maharishi-patanjali-yoga-sutras.html                                                                                                                                                                                      



photo credit:  https://insighttimer.com/harindu/guided-meditations/ambrosia-for-life-mantra-of-lord-shiva  

Tuesday, 13 November 2018

THE POWER OF REPETITION by Tasoula Charalampous



I am now commencing the fourth year of Hatha Yoga at Yoga Life.  Time flies.  I cannot begin to mention the benefits yoga has had on my body and my mind.  I was not new to yoga when I first started there but I realized immediately that YogaLife was going to affect my attitude to life in a positive way.  After 3 full years, I can now feel the long term impact of yoga on my health compared to the short term results I had experienced earlier.  Yoga Life is not just a place you go to relax or exercise or find temporary relief from the trials and tribulations of life.  First of all, it comprises a small community of people who want more than that. Secondly, Korina our instructor and founder is not just passionate about what she does but is also eager to share her knowledge about the whole (‘wholistic’) yoga experience, the benefits to the body, the mind and soul of every asana, pranayama or visualization.  Furthermore, it’s a place which promotes an awareness of the environment, the need to change certain habits that were taken for granted and had a negative impact on the environment and on society, and  contributes to improving preconceived ideas of the way we eat, who we are and so much more.
Some of the exercises seem deceptively easy, but the effects are amazing even though you are not immediately aware of them.  At some point you suddenly realise that those persistent headaches you had have stopped, that the pain in your knuckles are not there anymore, that all of a sudden you are more flexible than you were 10 years ago, that your back still might have its bad days but is no way as painful as it once was, that things that bothered you are not so important any more, that you are calmer than you have ever been.
There are of course the more difficult or challenging exercises where you feel at the outset you will never manage to do, especially the balancing exercises.  Personally I had a problem coordinating correct movements with effective breathing.  I also had a problem with a specific exercise where I had to lean forward to do upper level breathing.  I would start coughing within seconds, often feeling my lungs were being crushed, especially with the shoulder stands.  In the first year, when we had to visualize different things in the last part of our session with our eyes closed, I would often open one eye discreetly to check what the other were doing just to confirm that I was doing it right.  And yes, I would sometimes fall asleep either because I was too tired or too relaxed!  Not any more though.
Now at the beginning of my fourth year I have realized the importance of persistence.  I remember Korina telling me and others in similar situations not to worry and to just do as much as we could without straining and causing injury to our bodies.  She was never perturbed by my coughing.  She knew that it would slowly disappear with time and effort.  My ability to do sun salutations while breathing correctly has improved immensely too! I do not have to think so much, it is all coming more naturally. I now realise that year by year the exercises are becoming more and more effective.  So glad I never gave up. Practice really does make perfect.  As Aristotle once said: ‘We are what we repeatedly do.  Excellence then, is not an act, but a habit’.


Tasoula Charalampous

image credit : https://fupping.com/snax_item/repetition-is-key/

Tuesday, 25 September 2018

Πανσέληνος - Κορίνα Κονταξάκη


από τη φιλοσοφική συζήτηση της Τετάρτης με την Κορίνα Κονταξάκη
Μεταφορά από προφορικό : Αρετή Ζανέττου
Διόρθωση κειμένου: Μαριλένα Ιορδάνου
Φωτογραφία: Λώρα Ιακωβίδου 


Η σελήνη, στην διάσταση αυτή που ζούμε τώρα, αντιπροσωπεύει τη θηλυκή παθητική νοητική ενέργεια του υποσυνείδητου. Ο ήλιος συμβολίζει την αρσενική ενεργητική ενέργεια της δράσης, όχι της σκέψης.
Ο λόγος που η σελήνη δεν υμνείται όπως υμνείται ο ήλιος είναι γιατί η ενέργεια του ήλιου (η δράση) είναι καθαρή. Η ενέργεια της σκέψης δεν είναι καθαρή. Δεν είναι καθαρή όπως δεν είναι καθαρές οι αφιλτράριστες  σκέψεις.
Με το παθητικό είμαστε σε αδράνεια και η αδράνεια δεν είναι καθαρή όσο είναι η δράση. Έχουμε συνειδητό και υποσυνείδητο, άρα οι σκέψεις του συνειδητού είναι μπλεγμένες με τις σκέψεις του υποσυνείδητου και έτσι δεν μπορούν να είναι καθαρές.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον διαλογισμό. Αν κουνιέσαι συνέχεια τότε σίγουρα δεν διαλογίστηκες γιατί φαίνεται, η δράση είναι καθαρή. Όταν όμως κάθεσαι ακίνητος αλλά το μυαλό σου οργιάζει ή  μπορεί να έχεις αποκοιμηθεί τότε εύκολα μπορείς να γελαστείς στο να νομίζεις ότι διαλογίζεσαι. Ο νους (σκέψη) είναι ανεξέλεγκτος, απειθάρχητος αλλά μπορεί να μην φαίνεται ενώ η απειθαρχία στο σώμα (δράση), φαίνεται.

Όταν υπάρχει πανσέληνος, ο ήλιος, η γη, και η σελήνη είναι στην ίδια ευθεία. Από την αντανάκλαση του ηλιακού φωτός, η πλευρά της γης που δεν φωτίζεται από τον ήλιο βλέπει την σελήνη ολόκληρη. Αυτό σημαίνει πως η νοητική ενέργεια της σελήνης και η ενεργητική ενέργεια του ήλιου είναι στο μέγιστο της δύναμης τους όπως και η δική μας νοητική ενέργεια είναι στο μέγιστο που μπορεί να είναι.
Αυτό σημαίνει ο απειθάρχητος νους ξεσαλώνει. Είναι σαν ένα ελέφαντα που δεν είναι εκπαιδευμένος. Όταν όμως ο νους είναι εκπαιδευμένος τότε είναι ώρα για διαλογισμό γιατί θα είναι σαν ένας εκπαιδευμένος ελέφαντας που μπορεί να κάνει τα πάντα.
Γι’ αυτό όλες οι ιεροτελεστίες, καλές ή κακές γίνονται κατά την πανσέληνο, ο πειθαρχημένος νους είναι τόσο δυνατός που μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα ενώ ο απειθάρχητος διαλύει τα πάντα.
Αν έχεις πειθαρχημένο νου αλλά σου έχει μείνει η νοητική συνήθεια ότι όταν είναι πανσέληνος ο νους ξεσαλώνει, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να λέμε πως τώρα που είναι πανσέληνος είναι ώρα να χρησιμοποιήσουμε την πειθαρχεία που έχουμε αποκτήσει για να εστιάσουμε τον νου αντί να τον αφήσουμε. Όπως λέει και ο Πατατζαλι θα πρέπει να αρχίσετε να καταλαβαίνεται πότε η νοητική ενέργεια σας είναι σε ψηλά επίπεδα και ή θα σας τραβολογάει ή θα την τραβολογάτε ή θα την κατευθύνετε.
Όταν είναι νέα σελήνη (new moon) η νοητική ενέργεια είναι στο πιο χαμηλό επίπεδο που μπορεί να είναι, οπότε είναι μια ευκαιρία να πειθαρχηθεί ο νους. Δεν είναι εύκολο να το πετύχουμε γιατί δεν έχει την δύναμη που θα είχε αν ήταν πανσέληνο. Είναι όμως ώρα να δράσουμε, να ξεκινήσουμε κάτι γιατί ο νους θα μας αφήσει ήσυχους. Δεν χρειάζεται πολύ νοητική ενέργεια όταν αυτό που θα κάνουμε είναι καθορισμένο. Αρχίζουμε, λοιπόν, κάτι  που είναι καθορισμένο στη νέα σελήνη και διαλογιζόμαστε στη πανσέληνο, αρκεί βέβαια ο νους να είναι πειθαρχημένος.
Να θυμάστε πως στη πανσέληνο, το υποσυνείδητο (που είναι ένα μεγάλο κομμάτι του νου) ανοίγει σαν το κουτί της Πανδώρας. Το υποσυνείδητο είναι δυνατό όπως και όλα τα άλλα νοητικά επίπεδα του νου όπως το συνειδητό και το υπερσυνείδητο. Αν ο νους δεν είναι εκπαιδευμένος τότε το υπερσυνείδητο ατονεί και μένει μόνο το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Σαν αποτέλεσμα, ξεσαλώνουμε γιατί δεν αντιλαμβανόμαστε πως όλα αυτά που βγαίνουν είναι ασυνείδητα και υποσυνείδητα.
Θα σας συνιστούσα 3 μέρες πριν την πανσέληνο και 3 μέρες μετά να αποφεύγετε να βλέπετε ταινίες, να παίρνετε πράγματα ξένα για σας, να προσέχετε τη διατροφή σας, να μη μιλάμε πολύ γιατί όλα αυτά ενθαρρύνουν το υποσυνείδητο και δεν βοηθούν το νου να καταλαγιάσει και να εστιάσει. Επίσης να ξέρετε ότι το σώμα είναι πιο αδύναμο εκείνη την περίοδο αφού όλη η πράνα κατευθύνεται στο νου. Μπορούμε όμως να δούμε και να διαβάσουμε κάτι συγκεκριμένο, που θα βοηθήσει το νου να συγκεντρωθεί.
Ρόλο, βέβαια, παίζουν και τα ζώδια. Όταν η πανσέληνος είναι σε ένα συγκεκριμένο ζώδιο ενθαρρύνονται να βγουν στην επιφάνεια τα νοητικά που έχουν σχέση με αυτό.
Ο κύκλος της περιόδου στις γυναίκες είναι 28 μέρες όπως ο κύκλος της σελήνης. Το ιδανικό για τις γυναίκες είναι να βλέπουν περίοδο στην πανσέληνο και η ωορρηξία να είναι στη νέα σελήνη. Αυτός είναι ο τέλειος κύκλος. Για τις γυναίκες που εργάζονται με το νου είναι ιδανικό να έχουν περίοδο στην πανσέληνο ώστε να γίνει η αποβολή του ιερού υγρού όταν η ενέργεια είναι πολύ δυνατή. Η περίοδος της γυναίκας δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη. Η μη σύνδεση με τη φύση μας, μας ώθησε να το δούμε σαν αδυναμία. Είναι μια δυνατή στιγμή για την γυναίκα που είναι με περίοδο κατά την πανσέληνο και ελέγχει το νου.
Στην εμμηνόπαυση, όταν σταματά η διαδικασία αποβολής τους ιερού υγρού, η δύναμη μένει μέσα μας και είναι η ώρα να ανέβει η κουνταλίνι.

Στην Ψευδαίσθηση Όλα Είναι Πιθανά

Μέσα σε ένα βαθύ συνειδητό ύπνο Η πύλη του Όλον ανοίγει Ο φρουρός με προειδοποιεί: «Όλα τα Αντίθετα θα σβήσουν…μπορείς;» ...