Δημοφιλέστερα Most Popular

Favourite / Αγαπημένα

Αγάπη - Κορίνα Κονταξάκη

Να χαθείς μέσα σε κάποιον άλλο Και να νιώθεις τη σάρκα σου να αποσυντίθεται μέσα του. Να απορροφηθείς μέσα σε κάτι χωρίς απόδειξη ότ...

YUGA- οι εποχές του κόσμου και ο χωροχρόνος

 

Yoga Step-by-Step με την Κορίνα Κονταξάκη 

Απομαγνητοφώνηση και επιμέλεια: Αρετή Ζαννέτου

 4/2020

Το φυσικό μας σώμα είναι το μόνο που είναι 100% μέσα στο χωροχρόνο.  Φανταστείτε το χωροχρόνο σαν μια διάσταση.  Το συναισθηματικό μας σώμα είναι αρκετά συνδεδεμένο με τον χωροχρόνο αλλά έχει κι ένα κομμάτι του που είναι εκτός χωροχρόνου.  Το νοητικό κατά πολύ είναι εκτός χωροχρόνου γι’ αυτό και ταξιδεύουμε στο παρελθόν και στο μέλλον με το νου μας πολύ εύκολα.  Ή μετακινούμαστε σε διάφορα μέρη γιατί ο νους μπορεί να βγει από την παγίδα του χωροχρόνου.

Τα άλλα δύο ανώτερα μας σώματα είναι τελείως εκτός χωροχρόνου.  Ο χωροχρόνος είναι μια διάσταση η οποία αλλάζει κάθε εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια και που στην ινδική φιλοσοφία λέγεται γιούγκα.  Οι γιούγκας λοιπόν είναι περίοδοι χρόνου οι οποίες κάθε φορά είναι σαν να αλλάζει η γη διάσταση, σαν η γη ν’ αλλάζει δεδομένα.  Θα ήθελα να μιλήσουμε για τις γιούγκας και να τις δούμε σε σχέση με τα σώματα μας, γιατί κάθε φορά που αλλάζει η γιούγκα, τα 5 σώματα των ανθρώπων είναι αναλόγως αλλαγμένα, δηλαδή αλλάζει η σύνθεση των 5 σωμάτων.  Θέλω να καταλάβετε πόσο μη πραγματικά είναι τα υλικά δεδομένα έτσι που να μπορέσουμε σιγά σιγά να ξεπεράσουμε όποιο θέμα έχει σχέση με την υλική μας πραγματικότητα, που δεν πρέπει να παίρνει περισσότερο από το 1/3 της ενέργειας μας.  Είμαστε ύλη, ενέργεια, νους.

Άντε να δώσουμε λίγο παραπάνω ενέργεια στο σώμα γιατί πραγματικά πιάνει πολύ χώρο και χρόνο και είμαστε παγιδευμένοι μέσα σ’ αυτό, αλλά όχι το 100% της ενέργειας μας.  Μπορεί η ενέργεια που παίρνουμε να είναι ατελείωτη, δεν μπορούμε όμως να διοχετεύουμε αυτή την ενέργεια σε πολλά πράγματα.  Τα κανάλια της ενέργειας είναι περιορισμένα γι’ αυτό πρέπει να δίνουμε προτεραιότητες και να δούμε πόση ενέργεια θα παίρνει κάθε στρώμα μας.  Και φυσικά σε περιόδους κινδύνου ή αρρώστιας θα δώσουμε παραπάνω ενέργεια στο υλικό μας σώμα.  Εμείς όμως βασικά θέλουμε να μπορούμε να διοχετεύουμε την ενέργεια μας δίκαια σε όλα τα κομμάτια της ύπαρξης μας.  Σκέφτηκα λοιπόν ότι αν σας μιλήσω λίγο για τις γιούγκας ίσως καταλάβετε το ότι κι αν είναι θα περάσει.

Οι γιούγκας λοιπόν είναι 4 περίοδοι που η κάθε μια κρατάει μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια και που κάνουν κύκλους. Μόλις τελειώσει η 4η περίοδος αρχίζει ξανά η πρώτη; Δεν ξέρω. Μπορεί να μην έρχονται με τη σειρά αυτή. Μπορεί να εργάζονται με αντίστροφη φορά , ή να υπάρχουν ταυτόχρονα (;;…)

Η πρώτη περίοδος ονομάζεται Σάτια γιούγκα και διαρκεί 1.728.000 χρόνια.  Σάτια σημαίνει αλήθεια.  Σ’ αυτή την περίοδο η ύλη είναι πολύ λεπτοειδής και τα δύο ανώτερα σώματα των ανθρώπων είναι τα δυνατά.  Είναι πολύ δυνατό το πνεύμα και η ύλη είναι πολύ ασήμαντη, όπως είναι σήμερα το πνεύμα.  Δεν υπάρχουν αρρώστιες, ούτε γεράματα και όλοι έχουν το ίδιο ντάρμα.  Δεν υπάρχει καμία αντίσταση, απλά κινείται ο Θεός.  Το εγώ είναι μόνο 10% και υπάρχει πλήρης ευθυγράμμιση των σωμάτων.

Η δεύτερη περίοδος λέγεται Τρέτα γιούγκα και διαρκεί 1.296.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της σκέψης γιατί ο νους είναι ο πιο δυνατός.  Το εγώ είναι 50% και το νοητικό σώμα είναι το πιο δυνατό.  Υπάρχει αρκετή ευθυγράμμιση, δηλαδή ο νους καταφέρνει να κρατάει τα σώματα ακόμη ευθυγραμμισμένα.

Η τρίτη περίοδος λέγεται Ντβάπαρ (Dvapar) γιούγκα και διαρκεί 864.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της ενέργειας και σ’ αυτή κυριαρχεί το ενεργειακό/συναισθηματικό σώμα.  Εδώ έχουμε 75% εγώ και ύλη.  Τα συναισθήματα επικρατούν.  Εδώ υπήρχαν πολλές ιεροτελεστίες γιατί η ενέργεια δούλευε πολύ καλά.  Μπορούσαν να διαχειριστούν την ενέργεια με τις ιεροτελεστίες.

Η τέταρτη περίοδος λέγεται Κάλη (Kali) γιούγκα και διαρκεί 432.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της ύλης, που υπάρχει 100% εγώ και ύλη.  Τώρα είμαστε στο τέλος της Κάλη γιούγκα την πιο σκοτεινή περίοδο.

Η Κάλη γιούγκα είναι στην πραγματικότητα η Δευτέρα Παρουσία και ζούμε μέσα σ’ αυτό.  Ο διάβολος είναι μαζί μας και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι γιατί δεν έρχεται με κέρατα και δρεπάνι.  Έρχεται και μας λέει ότι θα ζήσουμε τέλεια στην ύλη, που είναι παντοτινή και μπορούμε να την ελέγχουμε και να την απολαμβάνουμε χωρίς όρια.

Λοιπόν προσοχή γιατί αν συνειδητοποιηθούμε βαθιά μέσα μας, θα καταλάβουμε την αλήθεια, όλα θα είναι πεντακάθαρα και θα μας φύγει ο φόβος.  Όλες οι γραφές λένε ότι ο συνειδητοποιημένος άνθρωπος είναι άφοβος και αθάνατος. 

-Και το κατώτερο εγώ πως τα μεταφράζει αυτά;

Ότι δεν θα πεθάνω ποτέ και δεν φοβάμαι τίποτα και θα τους σκοτώσω όλους.  Γιατί ζούμε στην Κάλη γιούγκα, γιατί το εγώ είναι 100%, γιατί η ύλη μας παίρνει την περισσότερη μας ενέργεια και δεν μπορούμε δυστυχώς να δούμε την αλήθεια.

Ο κόσμος έχει περάσει πολλές φορές από αυτά τα στάδια και οι διάφοροι πολιτισμοί που έχουν χαθεί είναι γιατί έκλεισε η διάσταση τους και όχι γιατί καταστράφηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια και των τεσσάρων περιόδων είναι για το Θεό όσο μια Του ανάσα.

-Πώς οι σοφοί γιόγκις έχουν συνειδητοποιήσει πως υπάρχουν αυτές οι περίοδοι, αφού είναι τόσο μεγάλες οι χρονικές αποστάσεις;

-Όταν κάποιος μπει στα ανώτερα του σώματα δεν υπάρχει χωροχρόνος. 

Στο πρώτο σου σώμα το γήινο, δεν μπορεί να δεις τίποτα, μόνο να βιώσεις τα πρακτικά.  Στο δεύτερο σώμα κάτι μπορεί να υποψιαστείς και στο τρίτο μπορεί να ξέρεις αλλά δεν το βίωσες, στο τέταρτο και πέμπτο τα ξέρεις όλα, τα γνωρίζεις, τα βιώνεις.  Οπόταν μόνο όταν βγεις από τον χωροχρόνο μπορείς να δεις την αλήθεια.

-Και πότε βγαίνεις από τον χωροχρόνο;

-Με το να συνειδητοποιήσεις τα ανώτερα σου σώματα.  Κάτω από αυτά μόνο να  υποψιαστείς την αλήθεια μπορείς, ή να την ακούσεις από κάποιο και να πιστέψεις αλλά όχι να τη βιώσεις.

-Όταν βγούμε από το σώμα που είναι 100% στο χωροχρόνο;

-Το να βγούμε από το σώμα είναι λίγο παρεξηγημένο.  Όταν κάνουμε την τετραπλή επίγνωση, λέμε έχουμε επίγνωση του σώματος, επίγνωση της ενέργειας, επίγνωση της σκέψης και του νου και μετά επίγνωση της επίγνωσης.  Μόνο στην επίγνωση της επίγνωσης μπορούμε να δούμε την αλήθεια και έτσι πάμε.  Δεν βγαίνουμε από το σώμα μας, δεν χρειάζεται αυτό για να βιώσουμε την αλήθεια.  Χρειάζεται απλά έτσι όπως είμαστε σ’ αυτό το υλικό σώμα να κατευθύνουμε και να συντονίσουμε την επίγνωση στα ανώτερα σώματα.

Αυτά δεν είναι πληροφορίες απλά για να τις ξέρουμε.  Είναι για να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να τις βιώσουμε.

Ο Αϊνστάιν  είπε ότι όλες οι διαστάσεις υπάρχουν ταυτόχρονα.  Δηλαδή αυτή τη στιγμή όλες οι γιούγκας υπάρχουν ταυτόχρονα.  Άρα εμείς μπορούμε να κάτσουμε και απλά δουλεύοντας με τα 5 σώματα μας να μπορέσουμε να συντονιστούμε σε άλλες  διαστάσεις, όπως συντονίζεται το ράδιο μας σε διαφορετικούς σταθμούς.  Αλλά αυτό δεν θα το κάνουμε για χόμπι.  Θα το κάνουμε σαν καθήκον μας προς το Θεό και προς το ντάρμα και το κάρμα μας.

Εμάς τώρα ο πιο εφικτός μας στόχος είναι να μπορούμε να κινούμαστε μέσα στα σώματα μας, δηλαδή να μπορούμε να αγκαλιάσουμε και τα 5 σώματα μας αντί να ζούμε παγιδευμένοι στο χωροχρόνο και στο υλικό μας σώμα.  Να μπορούμε να μετακινούμαστε εκεί που πρέπει.  Δηλαδή όταν είστε σε τραπέζι με τους συγγενείς σας δεν θα πείτε, εγώ συγνώμη δεν θα φάω, ούτε θα ασχοληθώ μαζί σας γιατί τώρα είμαι αλλού.  Όχι βέβαια, δεν θα κάνουμε κάτι τέτοιο.  Θα βιώσουμε το φυσικό σώμα.  Θα επενδύσουμε στο φυσικό σώμα.  Θα φάμε, θα γελάσουμε, θα μιλήσουμε για τα συμβαίνοντα.  Μετά όμως με την ίδια ευκολία θα μπορούμε να μείνουμε μόνοι και να μετακινηθούμε στο νοητικό ή το ενεργειακό μας σώμα, να κάνουμε τις ασκήσεις μας, να βιώσουμε την ενέργεια μας, πως κινείται μέσα στο σώμα και το νου μας να μπορούμε να τον κρατούμε σ’ ένα σωστό πεδίο για να μην παρεκτραπεί και μας διαλύσει τα πάντα.  Και φυσικά την επίγνωση της επίγνωσης. 

Όλα αυτά λοιπόν εμείς θέλουμε να τα βιώνουμε αναλόγως των περιστάσεων και όχι να απορρίψουμε κάποιο.

Το πώς θα το κάνουμε αυτό θα μιλήσουμε σήμερα.

Πρώτον ευθυγράμμιση.  Η ευθυγράμμιση είναι πάρα πολύ σημαντική.  Χωρίς ευθυγράμμιση δεν γίνεται τίποτα.  Κανένας δεν πρέπει να κάνει καμία πρακτική διαλογισμού αν δεν είναι ευθυγραμμισμένα τα σώματα του, γιατί αρχίζουν οι παραισθήσεις και οι παρενέργειες.

Γεννιόμαστε με νάρα και η δουλειά μας είναι να διορθώσουμε τη νάρα για να μπορούμε να τελειοποιηθούμε.

Να μη λέμε δεν πάω καλά, γιατί μετά το εγώ θα πληγωθεί.  Δεν είναι ότι δεν πάμε καλά.  Υπάρχει νάρα.  Έτσι πρέπει να το λέμε και ούτε έχω νάρα.  Υπάρχει νάρα, έτσι να λέμε γιατί έτσι είναι το σωστό.

Θα πω μερικά παραδείγματα νάρα:

  • Όταν μιλούμε τη λάθος στιγμή είναι νάρα δική μας, δηλαδή το σώμα, τα συναισθήματα και ο νους μας δεν συντονίστηκαν για να σιωπήσουμε αν πρέπει ή να μιλήσουμε εκεί που πρέπει.
  • Όταν έχουμε στρες για κάτι που δεν έχει γίνει, υπάρχει νοητική νάρα.  Έφυγε ο νους και πήγε αλλού.
  • Όταν δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση τη σωστή στιγμή, υπάρχει νάρα.
  • Όταν οι άλλοι μας παρασέρνουν και κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε, υπάρχει νάρα.
  • Όταν ενοχλούμαστε από ανθρώπους ή καταστάσεις για πολύ χρονικό διάστημα, υπάρχει νάρα.
  • Όταν κολλούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον, υπάρχει νάρα.
  • Όταν παρα-υπολογίζουμε την  άποψη των άλλων, υπάρχει νάρα.  Όταν δηλαδή δεν μπορούμε να φιλτράρουμε την άποψη των άλλων και να πάρουμε αυτό που χρειαζόμαστε για την εξέλιξη μας, αλλά αφήνουμε να μας επηρεάσει.  Αυτό συμβαίνει γιατί μπαίνει το εγώ στη μέση, δίνουμε περισσότερη ενέργεια στο εγώ.

Πνευματική ενηλικίωση είναι να μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη για την κατάσταση της ζωής, όχι για τον εαυτό μας.  Τότε η ολοκληρωμένη σας άποψη για τη ζωή, μπορεί να νικήσει την προσωπική άποψη του άλλου και να μην επηρεαστείτε.  Η πνευματική ενηλικίωση είναι παρόμοια με την ευθυγράμμιση.  Ότι έχω ολοκληρώσει την άποψη μου για τη ζωή, για την ύπαρξη μου σ’ αυτό το παιχνίδι που λέμε ζωή.  Ακούω βέβαια τους άλλους, γιατί άλλο τα ξέρω όλα και δεν υπολογίζω κανένα και άλλο έχω ολοκληρωμένη άποψη και επηρεάζομαι ανάλογα.  Να μην πέφτουμε όμως στην παγίδα του εγώ.  Το γνωρίζω την πραγματική μου φύση πρέπει και όχι την προσωπικότητά μου.  Γνωρίζω τον εαυτό μου σημαίνει μπορώ να ευθυγραμμίσω τα σώματά μου εύκολα.

Όταν εμείς δημιουργούμε μη ευθυγράμμιση σε άλλους αυτό πρέπει να μας ενοχλεί πολύ προσωρινά, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.  Η πνευματική ωριμότητα είναι αυτό, να μπορείς να δεις και με τα 5 σου σώματα μια κατάσταση και να αλλάξεις ακόμη κι αν δεν σε ενδιαφέρει να το κάνεις, ακόμη κι αν δεν σε πείραξε μια κριτική, ν’ αλλάξεις μόνο και μόνο επειδή ενοχλεί τους άλλους, δηλαδή δημιουργεί μη ευθυγράμμιση στους άλλους.  Δεν λέμε λοιπόν δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άλλοι, λέμε με ενδιαφέρει στο επίπεδο που ενοχλώ, που αλλάζει η ευθυγράμμιση των άλλων εξαιτίας μου.  Με ενδιαφέρει να το αλλάξω και μετά το ξεχνάω.  Μέχρι εκεί.

Όταν δεν είμαστε ευθυγραμμισμένοι αμέσως ξεκινά ο πόνος και υποφέρουμε.  Να το πω όμως κάπως αλλιώς γιατί θέλω ν’ αλλάξουμε μερικούς όρους.  Ο πόνος μπορεί να είναι εκεί.  Η αντίσταση στον πόνο δεν πρέπει να είναι.  Σίγουρα αν έλθει κάποιος και με προσβάλει, μπορεί να πληγωθώ, αλλά θα πρέπει να δω αν δημιουργώ μη ευθυγράμμιση και θα το αλλάξω.  Αν όμως αντιστέκομαι στον πόνο και αρχίζει το εγώ να δημιουργεί δικαιολογίες και επιθέσεις για να μπορέσει να αποφύγει αυτό τον πόνο, εκεί είναι η παγίδα και εκεί είναι η μη ευθυγράμμιση.  Μη φοβάστε λοιπόν τον πόνο.  Συμβαίνει κάτι κακό, θα ενοχληθείς, κάτι καλό θα χαρείς, όλα αυτά αφήστε τα εκεί να υπάρχουν, δεν πειράζει.  Αυτό που πειράζει είναι η συνεχής αντίσταση.  Αυτό είναι που μας τρώει την ενέργεια.  Όχι το αρνητικό συναίσθημα.  Η αντίσταση στο αρνητικό συναίσθημα μας πειράζει.

Αυτό επίσης που πρέπει να κοιτάξουμε είναι το θέμα του χρόνου ως προς την μη ευθυγράμμιση.  Είναι καλά ότι λέμε αυτό να κάνουμε και ότι κάνουμε αυτό να λέμε όπως λέει  και ο δάσκαλος μου.  Είναι πολύ καλή συμβουλή ευθυγράμμισης.  Και να προσπαθείτε όταν δεν έχετε σκοπό να κάνετε κάτι να μη λέτε ότι θα το κάνετε και όταν λέτε ότι θα το κάνετε να το κάνετε.  Τα λόγια δηλαδή και οι πράξεις να συμβαδίζουν όσο μπορούμε.  Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τον χρόνο λοιπόν θα μας βοηθήσει πάρα πολύ να ευθυγραμμιστούμε.  Δηλαδή να μπορούμε να οργανώνουμε τον χρόνο μας σωστά και να μη νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μαζί 10 πράγματα.  Θα ήθελα να το δείτε αυτό γιατί είναι η αρχή της ευθυγράμμισης.  Αυτό συμβαίνει γιατί όταν είμαστε οργανωμένοι δεν μας πιάνει το άγχος, δεν υπάρχει αντίσταση και όταν δεν υπάρχει αντίσταση η ευθυγράμμιση έρχεται αυτόματα.  Η οργάνωση του χρόνου φέρνει ηρεμία και η ηρεμία φέρνει ευθυγράμμιση.

Στα κοινόβια είναι πολύ σημαντική η οργάνωση του χρόνου.  Σου λέει όταν υπάρχει ώρα για το κάθε τι δεν αγχώνεσαι να πεις δεν προλαβαίνω.  Αυτό που λέμε οργανώστε τον χρόνο σας είναι πολύ σημαντικό.  Σημαίνει ότι αναγκάζομαι να πω όχι, να βάλω προτεραιότητα την ευθυγράμμιση μου παρά να κάνω πολλά πράγματα.  Δική μας είναι η ευθύνη αν έχουμε 50 πράγματα να κάνουμε.  Φυσικά αν επέλεξες να έχεις 3 παιδιά και ένα απαιτητικό επάγγελμα, οι επιλογές σου είναι περιορισμένες.  Όμως τελικά εμείς πρέπει να πάρουμε το θάρρος και να βγάλουμε πράγματα από τη ζωή μας όταν τα πολλά πράγματα δεν μας ευθυγραμμίζουν.   Είναι μεγάλο το θάρρος που χρειάζεται, το κουράγιο και το ηρωικό πνεύμα για να βγάλουμε πράγματα, ανθρώπινες συνήθειες, επιθυμίες από τη ζωή μας, που δεν ισχύουν πια.  Και άμα δεν χρειάζεται να παίρνουμε ευθύνη να μη την παίρνουμε.  Ο καθένας τις ευθύνες του.

Κανείς δεν μπορεί να μας βγάλει από την ευθυγράμμιση μας όταν είμαστε συνειδητοποιημένοι.  Μπορεί προσωρινά να μας ταρακουνήσει, μέχρι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τη φέρουμε πίσω.

Ο Γκάντι είπε:  Δεν μπορεί κανείς να σε προσβάλει, εσύ προσβάλλεσαι.  Εσύ πληγώνεσαι, δεν σε πληγώνει κανένας.  Εκεί είναι που πρέπει να πάρουμε την ευθύνη για τα συναισθήματά μας.  Ναι, να πάρουμε ευθύνη για τη μη ευθυγράμμιση των άλλων αν φταίμε εμείς, αλλά και όταν φταίνε οι άλλοι για τη μη ευθυγράμμιση μας πάλι εμείς να πάρουμε την ευθύνη, γιατί μόνο έτσι είμαστε ελεύθεροι.  Αν περιμένουμε όλοι να είναι τέλειοι για να έχουμε ευθυγράμμιση, θα ξημερωθούμε.  Ενώ αν πούμε, εγώ παίρνω την ευθύνη για την ευθυγράμμιση μου και επίσης φροντίζω να μη χάνουν την ευθυγράμμιση τους οι άλλοι εξαιτίας μου.  Αυτή είναι η πλήρης ελευθερία.  Αλλιώς θα εξαρτόμαστε από τους άλλους μια ζωή.  Δείτε τους γάτους.  Είναι τόσο υπέροχα πλάσματα.  Ο σκύλος άμα είσαι αναστατωμένος και του θυμώσεις αναστατώνεται κι αυτός, εξαρτάται από εσένα.   Ο γάτος θα κάνει αυτό που θέλει, είναι ανεξάρτητος δεν είναι εγωιστής όπως λένε.  Αυτή την πνευματική ωριμότητα που μιλάμε την έχουν οι γάτοι χωρίς να το ξέρουν.  Όλα τα ζώα γενικά έχουν μια ιδιότητα που άμα την πάρουμε θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Παλιά λοιπόν έλεγα ότι η επίγνωση είναι το κλειδί για την ευθυγράμμιση των σωμάτων μας. Τελευταία όμως συνειδητοποίησα ότι δεν είναι αρκετή η επίγνωση.  Γιατί αν υπάρχει επίγνωση και ταυτόχρονα υπάρχει αντίσταση γι’ αυτή την επίγνωση δεν γίνεται τίποτα.  Θέλουμε λοιπόν επίγνωση και μη αντίσταση για να ευθυγραμμισθούν τα σώματα.

Και ας καταγράψουμε τα πράγματα που βοηθούν την ευθυγράμμιση:

  1. Να οργανώσουμε τον χρόνο μας
  2. Επίγνωση και μη αντίσταση σε όλα
  3. Να συμβαδίζουν τα λόγια μας με τις πράξεις μας.  Αυτό που σκέφτομαι, αυτό που αισθάνομαι κι’ αυτό που είμαι να είναι το ίδιο
  4. Οικονομία ενέργειας.  Να χειριζόμαστε σωστά την πράνα μας
  5. Πρακτικές πραναγιάμα βοηθούν πολύ γιατί ενώνουν τα 3 σώματα τεχνικά.  Αναπνέω με τους πνεύμονες που είναι στο φυσικό σώμα, οι πνεύμονες γεμίζουν ενέργεια και ο νους με το να κρατάω ένα ρυθμό
  6. Η χάθα γιόκα ευθυγραμμίζει γιατί δημιουργείται ενέργεια που ρέει.  Την ώρα που κάνουμε γιόκα κρατάμε την επίγνωση, δηλαδή ο νους είναι μαζί μας.  Όλα γενικά που είπαμε πως κερδίζουμε ενέργεια, πως κρατούμε τη ροή της, όλα μας βοηθούν να ευθυγραμμίσουμε τα σώματα.  Η ψηλή ενέργεια βοηθάει στην ευθυγράμμιση γιατί δημιουργεί ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο γύρω μας που μαγνητίζει τα 3 μας σώματα κοντά.  Η πραναγιάμα λοιπόν επειδή βασίζεται στην αναπνοή και στον ρυθμό, δημιουργεί αυτό το μαγνητικό πεδίο που ενώνει τα σώματα.
  7. Πάμε μια βόλτα στην εξοχή και έχουμε όλα τα στοιχεία γύρω μας.  Αμέσως φεύγει η αντίσταση γιατί είμαστε στο φυσικό μας χώρο και αμέσως τα σώματα συμφωνούν μεταξύ τους.  Η επανάληψη, τακτικότητα και ρυθμός δημιουργεί τους προγραμματισμούς μας και όπως όταν συνέχεια παραπονιέσαι γίνεται τόσο δυνατό που τελικά παραπονιέσαι και όταν δεν έχεις τίποτα, με τον ίδιο τρόπο όταν ευθυγραμμίζεις κάθε μέρα τα 3 σώματα σου, κάποια στιγμή η ευθυγράμμιση έρχεται μόνη της αυτόματα.
  8. Ένας τρόπος που βοηθάει πάρα πολύ στην ευθυγράμμιση είναι να ζούμε το τώρα όπως είναι, χωρίς αντίσταση και να το βιώνουμε.  Δηλαδή ακόμα και αν είστε στην χειρότερη φάση της ζωής σας και για λίγο κάτσετε και συνδεθείτε με το τώρα και ζήσετε το τώρα ευθυγραμμίζεστε.  Γιατί σιωπώντας ο νους, δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον και αυτό που είμαστε, αυτό που σκεφτόμαστε και αυτό που νοιώθουμε είναι το ίδιο.  Βασικά να έχω επίγνωση χωρίς αντίσταση είναι το ίσιο με το να βιώνων το τώρα.  Βρείτε εσείς πως ευθυγραμμίζεστε πιο εύκολα.

Αν την ώρα που μας συμβαίνει κάτι εμείς απλά έχουμε επίγνωση χωρίς αντίσταση, ξαφνικά χάνονται όλα, σαν το τώρα να είναι ο κοινός χώρος που μπορούν να βρεθούν όλα τα σώματα και μόλις υπάρξει αυτή η ευθυγράμμιση μπορεί να υπάρξει και η λύση.  Ή μπορεί να υπάρξει μια συνειδητοποίηση που να μειώσει την αντίσταση ή τον πόνο.

Γι’ αυτούς που έχουν πίστη ή μη αντίσταση είναι αυτό που λέμε: «Ας γίνει το θέλημά σου».

Πάντα να βλέπεις τις καταστάσεις αντικειμενικά και όχι προσωπικά.  Όταν πονάς για κάτι μη πεις πονάω γιατί έτσι υπάρχει αντίσταση.  Να πεις υπάρχει πόνος, γιατί έτσι φεύγει η ταύτιση και φεύγει και η αντίσταση.

Μερικά πράγματα θα  πρέπει αυτή τη στιγμή να τα κρατήσουμε σαν θεωρία, μέχρι να καλλιεργηθούν γιατί είναι οι σπόροι. 

-Πώς βιώνουμε το να είμαστε ευθυγραμμισμένοι;

-Ψηλά επίπεδα ενέργειας.  Νιώθουμε καλά, δεν υπάρχει ένταση.  Υπάρχει γαλήνη, ατελείωτη ισορροπημένη γαλήνη, ευδαιμονία.  Ότι κάνεις, να ρέει εύκολα.  Όταν απολαμβάνεις το τώρα και δεν υπάρχει αντίσταση γλυτώνεις ενέργεια, η ενέργεια ρέει και έρχεται η ευθυγράμμιση.

-Όταν μας αρέσει αυτό που κάνουμε, μπορεί να το μπερδέψουμε με την ευθυγράμμιση, ποια η διαφορά;

-Το περνάω καλά είναι περισσότερο του εγώ και σε λίγο θα τελειώσει.  Η ευδαιμονία της ευθυγράμμισης είναι συνεχόμενη, ενώ η ευχαρίστηση του εγώ είναι προσωρινή και έχει λόγο και επιχειρήματα που αν δεν είναι εκεί η ευχαρίστηση φεύγει.

Η ευχαρίστηση του εγώ δεν βλέπει την αλήθεια, δηλαδή τα δύο τελευταία σώματα, ενώ η ευδαιμονία της ευθυγράμμισης μπορεί να δει την αλήθεια.  Όταν είσαι ευθυγραμμισμένος δεν χρειάζεται τίποτα γιατί είσαι τα πάντα.  Δεν υπάρχει καμία άλλη ανάγκη από το να είμαι εγώ.

Αν είσαι στο ιδανικό σου μέρος και λες Παναγία μου αν τελειώσει αυτό τι θα κάνω, σημαίνει δεν υπάρχει ευθυγράμμιση.  Απλά περνάς καλά και φοβάσαι ότι θα το χάσεις.  Μπορούμε να το δουλέψουμε στη ζωή μας από εδώ και πέρα;

Να μπορούμε να καταλαβαίνουμε την προσωρινή ευχαρίστηση από την ευθυγράμμιση;  Βασικά στην προσωρινή ευχαρίστηση το εγώ απολαμβάνει στιγμές, στην ευδαιμονία απολαμβάνεις τη ζωή όπως και να είναι.

Να ευχαριστιόμαστε τις μικρές απολαύσεις της ζωής, αλλά να ξέρουμε ότι υπάρχει και κάτι άλλο πιο μόνιμο, πιο συνεχές, πιο δυνατό.  Οι απολαύσεις της ζωής δεν είναι καθόλου κακές, ξέροντας όμως ότι δεν μπορούν να σου φέρουν την αιώνια ευδαιμονία.  Μπορεί να σου δώσουν υπέροχες στιγμές που θα τις εκτιμήσεις με ευγνωμοσύνη, αλλά και χωρίς αυτές να μπορείς να βιώσεις την ευδαιμονία.

Ο δάσκαλος μου λέει:  Μπορεί να κάνετε ότι θέλετε, αρκεί να μην το θέλετε πάρα πολύ, δηλαδή να μην εξαρτάστε από αυτό.  Δύο πράγματα λοιπόν μάθαμε μέχρι τώρα, αλλά δεν τα τελειοποιήσαμε:

  1. Να κρατάμε τη ροή της ενέργειας συνεχόμενη (πράνα)
  2. Να κρατάμε τα σώματα μας ευθυγραμμισμένα

Και θέλουμε να πειραματιστούμε σ’ αυτά στη ζωή και όχι απλά να τα ξέρουμε.  Αυτός είναι ο στόχος μας τώρα.

 


Πληρότητα

Να γελάς και να κλαις από όμοια ανάγκη

και να μπορείς να το μοιράζεσαι.

Να τραγουδάς

Κι αν δεν δύνασαι,

τότε να χορεύεις

Και αν σου φαίνεται κουραστικό,

να μοιράζεσαι ποίηση.

Και αν βαριέσαι

Φτιάξε ένα μπουκέτο λουλούδια που δεν υπήρξε πριν

Φτιάξε φαγητό γεμάτο χρώματα

και πες στα κύτταρα σου να μη φοβούνται να το απολαύσουν

αργά

Δεν θα τους το πάρει κανείς πια.


Να κοιτάς τους ανθρώπους βαθιά, με ενδιαφέρον

Σαν να είναι εκείνοι το κέντρο του κόσμου -όχι εσύ .

Να ευχαριστείς τον κύριο του σκουπίζει το δρόμο

Και την κυρία που δίνει φυλλάδια στους περαστικούς

Και να απολαμβάνεις το απορημένο τους βλέμμα

Να ακούς

Ακόμα κι αν δεν υπάρχει φωνή/συλλαβές/επεξήγηση

Να αφουγκράζεσαι

Σαν να σου ανήκουν όλα

Σαν να είσαι εσύ η αιτία που όλα συμβαίνουν.

 

Να σκάβεις βαθιά μέσα στη φαντασία σου για να δικαιολογήσεις τον κλέφτη, τον ψεύτη

και ειδικά εκείνον που αδιάκριτα σε πλήγωσε.

Να απαιτείς από εσένα μόνο,

αλλά να ψάχνεις να ανταποδώσεις στους άλλους ότι έχει κερδηθεί.

Να μη σε πληγώνουν οι ατέλειες σου

είναι εκεί για να μπορούν να περάσουν όλα τα χρώματα στην ψυχή.

Να μη σε ενοχλούν οι ατέλειες των άλλων

είναι εκεί για να δημιουργήσεις.

Να μπαίνεις άφοβα , βαθιά, μέσα στην καρδιά των ανθρώπων σα να μη ξέρεις πως θα σε διώξουν μόλις

 χάσουν την αποκλειστικότητα.

Σα να μην ξέρεις πως μετράνε τη συγγένεια με το αίμα.

Να παραλείπεις τα λάθη των άλλων

-μην τους τα κλέβεις

δε συμβαίνουν για να δοκιμαστείς εσύ αλλά εκείνοι.

Να μάθεις να διαχωρίζεις την ποιότητα από τον άνθρωπο

Μην τα κάνεις ένα, προς Θεού!

Να λες: «υπάρχει ατομισμός», όχι: «είσαι ατομιστής»

γιατί ακούγεται αιώνιο και είναι άδικο.

Να αναγνωρίζεις την προσωρινότητα και των δύο.

Να δεις επιτέλους ότι το «κακό» βρίσκεται μέσα στην Πηγή, και να το απομυθοποιήσεις.

Να ξυπνήσεις μια μέρα για να αντιληφθείς ότι ακόμα και οι πιο σκοτεινές υπάρξεις θα αποροφηθούν

 μια μέρα από την αιώνια θεϊκή τρύπα.

Πόσο μάλλον εσύ .


Μη χάνεις χρόνο να χαρακτηρίζεις.

Δε σου χαρίστηκε η γη

Την κέρδισες μες τους αιώνες, με πόλεμο, αίμα, δάκρυα και πόνο

Και θα στην πάρουν πριν τελειώσεις

Μη χάνεις χρόνο!

Κατάλαβε σύντομα ότι δε φτιάχτηκε για σένα ο ήλιος

Φτιάχτηκε για το Θεό, γι’ αυτό δεν τον ελέγχεις

Δεν φτιάχτηκε για σένα η ζωή

Φτιάχτηκε για το Θεό γι’ αυτό δεν τη δικαιούσαι αλλά την υποχρεούσαι.

Να νιώθεις ευγνωμοσύνη που τα κύτταρα σου, θεωρούν ανάγκη την υποχρέωση της ζωής.

Να δακρύζεις από χαρά για αυτήν την έμφυτη άγνοια.

Και μετά, κατόρθωσε το πιο σημαντικό:

συνέχισε να επενδύεις στο άδοξο σαν να είναι η πιο ιδεώδης επιθυμία.

Συνέχισε

Σαν να είναι πιο σημαντική η ζωή ,από την ελευθερία.

 

Συνέχισε

Να κοιτάς τους ανθρώπους στα μάτια μέχρι να ξεθάψεις την ουσία τους

Αυτή είναι η μόνη σου ελπίδα

Συνέχισε με επιμονή να τους ερευνάς με αμείωτη φροντίδα

Μόνο έτσι θα αντέξεις το παράδοξο της ζωής .

Συνέχισε πεισματικά να τους αναζητάς

Μέχρι να δεις σε Όλους, Εσένα

Και να Σε Αγαπήσεις τόσο

που να φεύγεις αθόρυβα

από την μικρότητα.

Να Είσαι τόσο Αδιαίρετος

που να αδιαφορείς ήσυχα για την ασέβεια.

Να Είσαι τόσο Αυτάρκης

που να αποσύρεσαι αυτόματα από αυτό που ζημιώνει την Αιώνια Ύπαρξη σου.

Να ταυτιστείς τόσο με αυτή Σου τη Μορφή

που να ζεις

Σα να μη γυρεύεις να αγαπηθείς

αλλά να αγαπήσεις .


Κορίνα Κονταξάκη 



 


Borrowed by Marilena Iordanou


I am not the doer
photo by  Laura Iacovides 
Ελληνική Μετάφραση ακολουθεί 

I am built with borrowed hands
Used before me by thousand others
Through time and turmoil
Soaked in sweat and blood

I am given borrowed thoughts
Used before me by thousand others
Through busy roads and easy shortcuts
Walked with blisters in dead end paths

I am born in borrowed land
Used before me by thousand others
Through boiling sun and cold hard rain
Took for granted what it gave me

I am loved with borrowed heart
Used before me by thousand others
Through pleasure and desire
Bit the fruit and tasted sour

I am just but one soul
Used to Be and always Is
Through time and space exists
And yet in every way unique

M.I. 

Δανεικά – Μαριλένα Ιορδάνου

Δομήθηκα με δανεικά χέρια
Επαναχρησιμοποιημένα από χιλιάδες άλλους
Μέσα στο χρόνο, μέσα στο ατελείωτο χάος
Βυθισμένα σε ιδρώτα και αίμα

Μου δόθηκαν δανεικές σκέψεις
 Που άνηκαν και σε χιλιάδες άλλους
Μέσα από δρόμους με κίνηση και εύκολα συντόμια
Περπατημένους με πληγές και αδιέξοδα

Η πατρίδα μου είναι δανεική
Πατρίδα χιλιάδων άλλων πριν από μένα
Μέσα από καυτό ήλιο και κρύα βροχή
Πήρα δεδομένο ότι μου έδωσε

Με αγάπησαν με δανεική καρδιά
Καρδιά που άνηκε και σε χιλιάδες άλλους
Η απόλαυση και επιθυμίες
Δάγκωσαν το φρούτο μα το βρήκαν πικρό

Είμαι μόνο μια Ψυχή
Που Είναι και πάντα θα Είναι
Υπάρχει στο χώρο και το χρόνο
Μα κάθε φορά μοναδική
Μ. Ι. 

The claim by Eleni Cosma


...A plea from the soul to the ego

photo by Laura Iacovides 

You may take your day in all it’s glory
Rising with each translucent delight
You may relish in your never ending story
And riddle yourself with gut-wrenching fright.
But do not forget at the end of the day,
That I have a right to the night.

You may wrestle with your conscience
As complexity yields its pointless web,
And before my unmoving presence
Make your resting bed,
But as you lay down your head
Do you truly fail to witness -
That which will live on once you are dead...?

For I see you rise to claim my silence;
Give me but moments of this now
If you could stop enough to hear me -
But on and on you plough
All I can do within this cage
Is urge you to remember
As you battle with sickness, love, rage -
That deep below the embers
Of your crumbling theatre stage;
I too have claim to make
I too -
Allow me just this silence now,
I take.
Nothing more.

I beg you -
Hear the urgency I cannot possess.

For this claim will save you too -
For I... am... you.

 Eleni Cosma

I am by Maro Papamichael


photo by Eleni Cosma 

I am in the womb
The body is ready
It pushes through
It cries, it breathes
It cries when hungry
It cries when wet
It cries with pain
It’s given a name
It sees, it hears
it smells, it tastes
the gifts that life
beholds for it
It’s taught to speak
It’s taught the world
the world of names
It laughs, it cries
It’s happy, it’s sad
It loves, it hates
It grows apart
from inner “I am”
It fears, it’s lost
does not belong
It envies, it wants
It harms, it wrongs
creatures big
and creatures small
the earth, it’s home
itself, of course
The mind controls
The ego grasps
It strives, it seeks
contentment to last
It suffers until
it’s forced to see
the being within
It suffers until
it’s forced to see
the world of names
for what it is :
illusion of life
Connecting with
“I am” that was
in wombs of past
Who knows how many
are yet to come.

Anemone
25/06/19

Lifted by Daniel Plackett


photo by Eleni Cosma 

Lifted,Lifted,Lifted.
For all who haul their bodies,
We are the ones who left the sea
We crawled our way out
Our legs were fins then,
Our bodies weighed us down
Our eyes pulled us up.
I was there , we were all there
We have been raising ourselves up
From the first sound From first light , from dust ,
From the ocean , in the first drop
Lifted,lifted.
Τhe dream was made.
Through this body I am lifted
Cell by Cell
Star by Star
Lifted by the Fish, the Fern, Crocodile and Dinosaur
Hydrogen and Nitrogen
The Helix and it’s Fossils
I am lifted
All that I am before
Now lifted In all these deaths,
I rise
To stand on the seashore
In this body
My hands above my head
To give my inheritance
To the ones who will No longer crawl
I was there
We were all there
When we heard the call
Salt water slips
From this body of mine
And I move further in Leaving behind the crashing waves and these footprints now fading in the sand.

DWP 

Εξευτελισμός - Κορίνα Κονταξάκη


photo Korina Kontaxaki 


Μου δίνεις αίμα και οστά
Φτιαγμένα από εκατομμύρια νεκρούς
Μου πουλάς δάκρυα και ανάσες
Για όπλα
Μου προσφέρεις το τοπίο
Με χρώματα , χνουδωτούς φίλους που μιλούν με το σώμα τους
Και αέρα δροσερό που με αγγίζει και μου δίνει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας
Της ελευθερίας
Να περάσω
Μέσα από το φόβο
Την επιθυμία
Τον ανταγωνισμό
Να ελευθερωθώ
Και αν τα καταφέρω
Με σταματά η αγάπη
Η αγάπη
Με διακόπτουν τα λόγια
Τα λόγια
Με εμποδίζουν οι εκλάμψεις
Οι εκλάμψεις
Οι εκλάμψεις που
για όσο κρατά ένας κεραυνός νομίζω ότι ελευθερώθηκα 
Μόνο για να ξαναγυρίσω πίσω στην ανικανότητα
Εσύ το λες ευκαιρία
Εγώ το λέω εξευτελισμό

Prana-Pranayama- Yama-Niyama by Angela Zografou




PRANA AND HOW PRANAYAMA CONTROLS AND DIRECTS PRANA


Many times in my life I thought that I was treated unfairly, that I was unlucky, that things went wrong for me and so on… These things made me really upset. The worst of all was that I would waste all my energy analysing things and asking “why”, something that made me exhausted and very upset. I realised that I had to find the right way to handle these situations; that I had to take responsibility and try to sort myself out instead of trying to change others and the way they behave. I knew that it had to do with finding the right balance between ego and mind and this led to me joining the ‘Step by Step’ class.


I was impressed when we first learned about ‘PRANA’, the vital energy and how correct breathing can charge, control and direct our energy.


We are filled with prana and prana is of vital importance in everything we do. We should not waste it or save it but invest it wisely so it brings about positive changes in our body and mind.


We have to realise that prana exists inside our body. It is in our breath, in our consciousness. The entire universe is a manifestation of prana. Mastering the breath means mastering prana.


We all need to find a profound interest in ourselves so we can connect. With whoever we create a profound interest, whether this is love or jealousy, we create opposite energy and this unlocks our prana. We should always remember though that we must learn to control or prana/energy.


Prana comes through the five elements of nature:


1. Earth: By living in nature, walking on earth barefoot, touching the earth, enjoying nature-the trees, mountains the rivers, eating fresh fruits and vegetables, and above all respecting nature.


2. Water: By drinking clean pure water and swimming in the sea and rivers.


3. Fire: by spending time in the sunshine or even by letting the sunshine in through windows and doors.


4. Ether: This element is associated with thoughts. Chanting mantras, being in a positive atmosphere and being in the company of true people enables us to increase prana.


5. Air: By having a consistent pranayama practice, inhaling pure fresh air, living in fresh air and staying away from polluted environments.


How to charge our prana:

The secret is movement through exchange like:


· Mortal and immortal like soul and ego


· Between us and other human beings


· Between us and the elements


There are three ways to move prana:


1. Manually, through the blood


2. Through our nervous system/wires, through moudras


3. Wireless – through the mind


Yoga is a practice that deals directly with prana.


Yogi life starts with:


· Breath – Pranayama


· Yama Niyama good ethos/character


· Diet


The name ‘Pranayama’ derives from the words ‘prana’ meaning vital energy and ‘ayama’ which means stretching/expansion.


Pranayama is basically the science of breath and practicing it will lead to mastering prana. Success can only be achieved by Regulatity, Repetition and Rhythm, essentially by making it a habit.


Through pranayama we can bring together the first three bodies - physical emotional/pranic and mental. These three bodies must be aligned so they are strengthened.


The perfect alignment comes through Yamas and Niyamas.


Yama & Niyama: The Path of Ethical Discipline


Yama means ‘taking a vow’ while niyama means ‘rule of conduct’. Yama and niyama are inter-dependent. Niyama strengthens and safeguards yama.


The basis of yama and niyama is that through ethical principles and the practice of correct conduct we will succeed in yoga and develop a positive personality.


When we become sufficiently advanced in the practices of yamas and niyamas, we can face every temptation by calling in the aid of pure and restraining thoughts. When the mind becomes pure it attains the state of steadiness. The ultimate aim is to perfectly establish in yama-niyama so that Samadhi (the highest state of mental concentration) will come by itself.


Yama

The five yamas are the foundation of spiritual life. Following the yamas means sticking to ideas and principles so that the human nature is transformed into a divine nature.


The Five Yamas:

Ahimsa (non-violence) comes first because we must first remove our beastly nature. Ahimsa is perfect harmlessness and love. It is to refrain from the slightest thought of harm to any living creature. It is an attitude of universal benevolence.


Satya: (truthfulness) comes next. Thought must agree with word and word with action. To think of one thing, say another and do another is nothing but dishonesty. By telling lies you pollute your conscience and infect your subconscious mind. Truth means the strength to abide by positive principles.


Asteya: (non-stealing). This is another form of self-restraint. A person should neither steal nor have the intention or desire to steal anything belonging to another person. This applies to speech, thoughts and actions. Essentially one should avoid taking anything that is not freely given.


Brahmacharya: The fourth yama is the practice of continence. When controlled, the sexual energy is transformed into a special spiritual energy and it is stored up in the brain. You should open yourself to higher spiritual consciousness. Feel the divine presence and divine guidance in your life.


Aparigraha: The opposite of parigraha. Parigraha is greed. Aparigraha is a mental state in which the sensual desire is dead. Parigraha leads to anxiety to preserve, fear of loss, hatred, anger, untruthfulness, stealing, etc. Aparigraha puts an end to all these and gives peace and contentment.


Niyama

Niyama, has to do with self-discipline and spiritual observances. Regularly attending temple or church services, saying a prayer before meals, developing your own personal meditation practices, or making a habit of taking contemplative walks alone are all examples of niyamas in practice.


The Five Niyamas

Shaucha: Shaucha is purity, both internal and external. External purity generates internal purity. It is very much connected with simplicity.


Santosha: Santosha or contentment is connection with the soul.


Contentment does not mean satisfaction, but willingness to accept things as they are. Contented means to be satisfied with what you have and to be happy in whatever condition you are placed; you do not crave for things you do not have.


Tapas: Tapas means discipline. It also means restraint of the senses and meditation. It leads to control of the mind. Austerities like occasional fasting and observance of silence increase the power of endurance. One must practice physical and mental tapas in order to have a disciplined physical body and a balanced mind in all conditions of life.


Swadhyaya: Swadhyaya or self-study is not just study of scriptures and books but also enquiry into the nature of the self. Swadhyaya is asking the question, “Who am I? This will help you to sort out the personality so the self can come out. Through this you will also get inspired by those who have already done that. Swadhyaya clears doubts, inspires and elevates the mind and helps in concentration and meditation.


Ishwara pranidhana: The ability to surrender to God. This is the practice where one consecrates everything to the higher force. Self-surrender makes the devotee feel the reality of divine grace and God’s readiness to bestow help on him at all times.


When our yoga teacher kept on saying that she would not allow anyone who did not do yoga to join the ‘Step by Step’ class I could not really understand why. Now, a year on into my SBS class I have been able to understand that. Yoga is a practice that works directly with prana. Through yoga and the breathing techniques and discipline of the body and mind we can practice meditation!


Thank you Korina!

Importance of Conscious Breathing by Ruta Dzikaraite


Lately one can observe a worldwide growing emphasis on the subject of breathing. Dozens of spiritual gurus, meditation and education centers and so on talk and teach people about the importance of the breath and the power in knowing how to use it for one’s benefit.
There are numerous breathing techniques offered to master, therefore it is good for individual to find out and understand where do they come from, how do they affect us and how to correctly use them so we can increase the depth of our physical and spiritual being.
One of the reasons why breathing is so popular and effective is that one can experience its benefits immediately, even if for a short time at the beginning.
In a Yogic breathing, also known as Pranayama, we put the effort to master the flow of the Prana – the universal energy of life. Our breathing practice is the solid foundation on which we can grow and develop as compassionate human beings.
The miracle of breathing is in its simplicity: all of us are equipped with this amazing ability- no need to look far! Right here and right now we have all that we need to better ourselves.
And the yogic knowledge of pranayama gives us valuable explanations on how to use this wonderful tool.
The first step of conscious breathing is to become aware of the breath- to acknowledge the fact that the air is coming in and out, the lungs expand and contract, focus the mind on this and let the awareness arise- like a bridge between the mind and the body, which are no longer separated and can communicate with each other. When the mind is aware of the body, the body can share the valuable information necessary for harmonious functioning.
Conscious breathing also gives us a key to understand and regulate our emotional state. Most of us have experienced how stressful situations make our breath short and shallow, or how we are able to deeply exhale after some event that we were anxious about, like passing the exam or avoiding a car crash.
Deep and calm breathing quiets the mind, therefore we can see and analyze our emotions more clearly and avoid unnecessary conflicts within or in the outside world.
Also, very important is that with the breath work we can change our emotional response- create a certain gap in-between our old “automatic” reaction and the one we consciously choose. This will certainly require some effort from our part and here we must rely on the “holy trinity“ of repetition , rhythm and regularity to create a new , positive habit, but in the end we will reap a sweet fruit of our determination.
Benefits of Pranayama are many, as it works on different levels of our existence.
 Physiologically it improves upon one’s health and wellbeing, bringing more energy, health and overall better functioning of all body systems.
Psychologically it prepares us to handle the stress better, increases our ability to focus, therefore creating better relationships with ourselves and with others.
 And, of course, spiritually it helps to unfold our awareness, so we can become a silent observers, witnessing the phenomena of life.

Ruta Dzikaraite SBS team 2019-20 




Is the Ego a ‘baddie’? by Tasoula Charalambous



The word ego has changed meaning for me over the years. I never really paid much attention to its deeper meaning in the past. If you check its dictionary definition you will realise that there are different interpretations.
One definition describes it as ‘a false part of our personality constructed in the mind’. Another definition states that ‘it is your idea or  opinion of yourself, especially your feeling of your own importance and ability’. In psychoanalysis, it is considered ‘the part of a person's mind that tries to match the hidden desires (= wishes) of the id (= part of the unconscious mind) with the demands of the real world. There are so many other definitions. All rather confusing I have to say, but the common factor is that nearly all the definitions have negative connotations.
 Even though I assume it is derived from the Greek word which simply means ‘I’, and refers to the self, when we talk about the ego in general we do usually use it negatively.  When we think someone is a bit self-centred and more concerned with his own well-being or character or promoting himself usually at someone else’s expense, we often say he or she has a big ego, or he or she is egoistical or he or she is all ego etc. This is obviously not a good trait and not one that anyone should be proud of, although of course egoistical people are obviously not aware of this and consider it a norm. it is not.
So what exactly is the ego in the more spiritual sense? What is it made of? What does it look like? Where is it? Is it in the head? Is that why we say someone is big-headed when they act selfishly?
I remember the SBS group being asked what the ego was. Even though we had just discussed it, it was still difficult to grasp and explain using the right words. It took some time and considerable group effort to come up with different answers.
- The self that is made from the mind. The mind will die; in the same way the self that is created from the mind is an illusion and is temporary.
-The ego is the part we want to ignore that is created by the mind.
-It’s a kind of programming that we use in our lives that we have to be careful of. 
I noticed the Ego was always referred to as a destroyer, a destructive force, something that definitely inhibits one’s spiritual path. And I remember asking if ‘it is a baddie’ as it seemed to serve no constructive purpose.
One thing is for sure, this ‘baddie’ does exist and most people allow it to control them making it very difficult for them to see what is important in their short time on this planet and to live a serene life without stress and anger and illusions and destructive or reckless behaviour.

Our discussions brought on further questions. If we were all egoless then would we all be spiritual beings from birth since there would be nothing to inhibit us from seeing the light from the outset? And why were we given egos anyway, if they are such a hindrance?
But there are reasons for its existence: so we can learn to live with it, to learn to discipline ourselves, to control our actions and behaviour, to learn to interact ethically with society and to be giving and generous and grateful, not wanting anything in return for our actions. Maybe it would all be too easy if we did not have an ego that would test us and help us discover our own strengths.
Perhaps the biggest test or achievement which can help us chose the correct spiritual path is to be able to minimise our ego to the point that it can no longer interfere in our spiritual lives, so we can ultimately ignore it and concentrate on all the divine instincts which we should be practicing and applying; simplicity, honesty, gratitude, pure love and all the many other qualities that will help us develop as spiritual beings and help us finally find our real Self and to become one with God.
However, in our materialistic society where everything is connected to money, fame, success, glory, it is so easy for the ego to thrive and to push aside these divine instincts. This is felt very strongly in the Western world where the media bombards us daily with so many things that we consider so important that we will strive to get them even though it has been proven time and time again that this is not the path to happiness and definitely not the path to God – to have that perfect body, the stunning wardrobe of clothes, that beautiful house, that fancy car.  People become nasty, depressed, unhappy, live in a fake world just to be able to have these things. We are made to believe that we will live for ever and when something happens – an illness let’s say – then we are shaken.  We then realise the vanity of it all.  And we also realise how temporary it all is. How can the ego help then? Unfortunately most people wake up when it is too late.
So yes, I have been pondering a lot about the ego.  Is it all baddie? Does it not serve any useful purpose? How can we deal with it, live with it, use it, disregard it?
The other day, when I received the latest copy of the Yoga Life magazine, I noticed a short article on this very issue that I have been pondering on and I read it with interest. I must say it helped clarify and corroborate what we have already learnt. The article itself was named ‘I want to kill my ego’, which as the article says is something which any aspiring spiritual person would probably say and want. We feel this is the only way to reach the truth, to overcome the final hurdle that is stopping us from reaching the highest level, Atman.  To kill the ego.
So does the author of the article consider the ego an enemy? Actually no. On the contrary, this is apparently a common misconception. ‘Those who see more clearly know the ego is a necessary step in the unfolding of the soul. It is an essential stage in the evolution of consciousness and all must experience it to its fullest’.
The article also goes on to explain that the ego is a fictitious centre and all experiences are thought-waves of the mind in relation to that ego. Ego itself is a kind of thought-wave within the mind and thought-waves create the illusion of ego through past , present and future life events. Apparently ego and the conditioned mind go together. But eventually when you attain enlightenment or you are moving towards it, the ego changes, it goes through different stages and eventually becomes Satwic, pure, harmonised. And once it becomes Satwic it is no longer an obstacle. It is no longer the enemy, but a friend.
So this is good news. It helps us understand the ego a little bit more.  It seems to me that although the ego is always there, a part of us, in the ‘mind’, it can be transformed slowly but surely so that it can work with us and not against us. A necessary part of spirituality therefore is understanding this and accepting that the transformation is possible because as the article says ‘the ego is like a river flowing to meet the ocean of Cosmic consciousness and merge with it forever.  At that point ego dissolves on its own accord, like a salt doll entering the sea’.
Another important point that we need to be aware of, however, is that  in the period we live in now (where we are approximately 70% ego!) the ego has become so strong and cunning that it has almost made us dependent upon it, so we actually need it to survive. In the last thousand years of human existence it has learnt to work with the survival instinct in order to ensure its own survival. So we need to be able to separate the two. ‘We have to have enough ego not to stand in front of the bus.’ Thus, separation of the two is most definitely necessary so we can see which is which and how to react.
We can only do this with awareness of awareness. We need to know about the ego, what it is, so that every time something happens to us we are in the position to ask ‘who is talking’; we need to know if it is the ego or the soul. Slowly by understanding the ego we can get to know the difference.
So the ego is part of the path; we have to have it, realise it and then leave it behind. We have to have it and  then lose it rather than not to have had it at all. The ego must come out and not be suppressed. Once we have everything, then we can move on to the next stage which is to be or to have nothing. And that is when we can say we are continuing on the right path.
However the ego is very cunning as once the ego is out it definitely does not want to go away so that is why we need awareness of awareness, an understanding of what is happening, so we can put the ego to sleep, make it dormant. But we also need a lot of strength, discipline, the use of regularity, repetition and rhythm in our lives and  of course knowledge. It may take a long time to achieve, weeks, months, years even, it is not something that can be understood or applied so easily in the brutal and materialistic illusory world that we live in.
Our ultimate goal is to learn how to push it into the background permanently or if not permanently, then relentlessly, so that our true selves can eventually be revealed and so that we can reach spiritual levels which would otherwise be impossible to attain if the ego has its way.

Tasoula Charalambous SBS team 2019-

2020