Τρεις πολυτιμες πρακτικές από την παράδοση Gitanananda Yoga από την Κούλια Χριστοφή

 

Υπάρχουν κάποια δώρα που είναι τόσο πολύτιμα.

Να τα πιάσουμε δεν μπορούμε, ούτε να τα δούμε.

Παρόλα αυτά, έχουν την δύναμη να μπουν στην ζωή μας και να μας καθοδηγήσουν σε μονοπάτια που δεν ξέραμε την ύπαρξη τους. Σε μέρη, που είχαμε την υποψία ότι υπάρχουν αλλά δεν ξέραμε τον δρόμο, ούτε είχαμε τον οδηγό.

Τόσο πολύτιμο δώρο είναι για εμένα η συμμετοχή μου στην ομάδα του yoga step-by-step.

Ανεκτίμητες είναι οι διδασκαλίες και οι πρακτικές που έχουν μεταφερθεί με τόση φροντίδα και αγάπη από την Δασκάλα μας. Διδασκαλίες που σκοπό έχουν να μας αφυπνίσουν από την άγνοια και να δυναμώσουν την φωνή της ψυχής μέσα μας.

Το πρόγραμμα αυτό είναι τόσο σημαντικό λόγω και του βιωματικού του χαρακτήρα.

Χωρίς εξάσκηση και πρακτικές οι θεωρίες παραμένουν θεωρίες με κανένα όφελος στην ζωή μας και στην εξέλιξή μας. Αντιθέτως, οι τεχνικές pranayama που έχουμε διδαχθεί αποτελούν εργαλείο σε αυτό το δρόμο που επιλέξαμε να ακολουθήσουμε προς την συνειδητοποίηση της αιώνιας μας ύπαρξης.

Η Pranava AUM, η Savitri Pranayama και η Anu Loma Viloma Pranayama είναι 3 κύριες πρακτικές του προγράμματος yoga step-by-step και του συστήματος Gitananda.

Με αίσθημα ευθύνης καταγράφω τις σημειώσεις μου για αυτές τις πρακτικές, όπως έχουν μεταφερθεί από την Δασκάλα μας.

Pranava AUM

Η Pranava AUM, όπως υποδηλώνει και το όνομα της, είναι μια δόνηση που υπάρχει πριν από οτιδήποτε άλλο- πριν δημιουργηθεί ο κόσμος στον οποίο ζούμε, το σύμπαν, η ζωή. Η λέξη pranava μεταφράζεται από τα σανσκριτικά σαν «πριν από την γέννηση».

Ο ήχος AUΜ είναι ένα ιερό μάντρα, μια ιερή δόνηση που την συναντάμε σε διάφορες θρησκείες. Για τους Ινδουιστές το AUM αποτελεί το πιο ιερό μάντρα. Στον Χριστιανισμό τον ήχο αυτό τον συναντάμε στην επίσης ιερή λέξη Αμήν που υποδηλώνει και βεβαιώνει την συμμετοχή και ευθύνη του ανθρώπου για την σωτηρία της ψυχής του. Με ανάλογο τρόπο η λέξη Amin χρησιμοποιείται και στο Ισλάμ.

Τα τρία γράμματα- ήχοι που αποτελούν την Pranava AUM αντιπροσωπεύουν την τριαδικότητα της ζωής. Στην γιόγκα αναφερόμαστε σε αυτή την τριαδικότητα με το Πηγή- Ψυχή- Καθαρή Συνειδητότητα. Στον Χριστιανισμό η τριαδικότητα αυτή παίρνει μορφή μέσω του Πατήρ- Υιός- Άγιο Πνεύμα.

Το κάθε γράμμα από την Pranava AUM συνδέεται με ένα τμήμα των πνευμόνων και με ένα από τα τρία προσωρινά σώματα.

·       Το Α συνδέεται με το φυσικό μας σώμα και το κάτω μέρος των πνευμόνων.

·       Το U συνδέεται με το συναισθηματικό μας σώμα και το μεσαίο μέρος των πνευμόνων.

·       Το M συνδέεται με το νοητικό μας σώμα και το πάνω μέρος των πνευμόνων.

Για την πρακτική, καθόμαστε σε μια άνετη στάση κρατώντας ευθυγραμμισμένη την σπονδυλική μας στήλη, με κατεύθυνση προς τον βορρά. Εισπνέουμε και εκπνέουμε από τη μύτη.

Εισπνέουμε 6 χρόνους χρησιμοποιώντας και τα 3 μέρη των πνευμόνων:

·       2 χρόνους εισπνοή από το κάτω μέρος των πνευμόνων- διαφραγματική αναπνοή.

·       2 χρόνους εισπνοή από το μεσαίο μέρος των πνευμόνων- στηθική αναπνοή.

·       2 χρόνους εισπνοή από το πάνω μέρος των πνευμόνων- κλειδική αναπνοή.

Εκπνέουμε 12 χρόνους χρησιμοποιώντας και τα 3 μέρη των πνευμόνων:

·       4 χρόνους εκπνοή από το κάτω μέρος των πνευμόνων με τον ήχο Aaa…

·       4 χρόνους εκπνοή από το μεσαίο μέρος των πνευμόνων με τον ήχο Uuu…

·       4 χρόνους εκπνοή από το πάνω μέρος των πνευμόνων με τον ήχο Mmm…

 

Επαναλαμβάνουμε την αναπνοή για 9, 18 ή 27 γύρους.

Η Pranava AUM έχει την ιδιότητα να ενθαρρύνει την ευθυγράμμιση των 3 προσωρινών σωμάτων, του φυσικού, συναισθηματικού και νοητικού ώστε να ανοίξει η δίοδος προς τα 2 αιώνια μας σώματα, του υπερνοητικού και του πνευματικού, οδηγώντας μας προς της συνειδητοποίηση του αθάνατου της ψυχής μας.

Savitri Pranayama

Η Savitri pranayama είναι εξαιρετική πηγή ζωτικότητας λόγω και της σύνδεσης της με το ήλιο.

Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η Savitri ήταν η κόρη του Savitr- μιας ηλιακής θεότητας- και έχει μείνει στην ιστορία ως η γυναίκα που νίκησε τον θάνατο. Με την δύναμη της αφοσίωσης της στον αγαπημένο της κατάφερε να αλλάξει την μοίρα του και να του χαρίσει την ζωή όταν αυτός ήταν καταδικασμένος να πεθάνει.

Αυτή η ιστορία συμβολικά μπορεί να μας δείξει την δύναμη που έχει η Savitri pranayama και η ζωτικότητα που παίρνουμε από τον ήλιο, στην προσπάθεια μας για αφύπνιση.

Η αναπνοή αυτή μπορεί να γίνει σε διαφορετικούς ρυθμούς που ονομάζονται τάλα. Ο αριθμός τάλα της κάθε αναπνοής υποδηλώνει τον χρόνο του κρατήματος.

Για παράδειγμα η αναπνοή 3 τάλα προϋποθέτει:

·       Εισπνοή 6 χρόνους (3 x 2)

·       Κράτημα 3 χρόνους

·       Εκπνοή 6 χρόνους (3 x 2)

·       Κράτημα 3 χρόνους

Με τον ίδιο τρόπο η αναπνοή 4 τάλα προϋποθέτει:

·       Εισπνοή 8 χρόνους (4 x 2)

·       Κράτημα 4 χρόνους

·       Εκπνοή 8 χρόνους (4 x 2)

·       Κράτημα 4 χρόνους

Αυτός ο ρυθμός μπορεί να γίνει για 3, 4, 5, 6, 7 και 8 τάλα αναλόγως του αποτελέσματος που θέλουμε να πετύχουμε και της δυνατότητας των πνευμόνων να ανταποκριθούν σε κάθε ρυθμό.

·       Ο ρυθμός 3 τάλα συνδέεται με το συναισθηματικό μας σώμα και βοηθά στην εξισορρόπηση των συναισθημάτων.

·       Ο ρυθμός 4 τάλα συνδέεται με το φυσικό μας σώμα και βοηθά στην ανανέωση και διατήρηση υγιών κυττάρων στο σώμα.

·       Ο ρυθμός 5 τάλα συμβάλλει στην αύξηση του μεταβολισμού και μπορεί να καταπολεμήσει συμπτώματα αναβλητικότητας και φυγοπονίας.

·       Ο ρυθμός 6 τάλα συμβάλει στην εγρήγορση και καθαρότητα της σκέψης και των αισθήσεων.

·       Ο ρυθμός 7 τάλα πετυχαίνει την ηρεμία του νου και των αισθήσεων.

·       Ο ρυθμός 8 τάλα μας δίνει μια πνευματική, υπερφυσική δύναμη και συμβάλει στην αναζωογόνηση του σώματος, τη μακροζωία και την καλή υγεία. 

Καταλαβαίνουμε ότι έχουμε τελειοποιήσει ένα ρυθμό όταν μπορούμε να κάνουμε 27 επαναλήψεις χωρίς να νιώθουμε κούραση ή δυσφορία.

Προσοχή χρειάζεται στο να μην πιέσουμε τους πνεύμονες να κάνουν πιο απαιτητικούς ρυθμούς από αυτούς που μπορούν γιατί αυτό θα έχει αντίθετα αποτελέσματα.

 

 

Anu Loma Viloma Pranayama

Η Anu Loma Viloma pranayama είναι αναπνοή πολικότητας που ενθαρρύνει την φόρτιση των 3 προσωρινών μας σωμάτων (φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό), μέσω της σύνδεσης αντιθέτων.

Ενώ στην ύλη, κάθε δράση μας που είναι αντίθετη με την ροή μας σπαταλά ενέργεια, στο ενεργειακό πεδίο η ένωση αντιθέτων έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.

Η φόρτιση- πολικότητα που μπορεί να επιτευχθεί με αυτή την pranayama οδηγεί σε μια ουδετερότητα, ισορροπώντας το νευρικό σύστημα και τα κύτταρα του σώματος.

Στην πρακτική μας χρησιμοποιούμε αντίθετα όπως: εισπνοή-εκπνοή, ήλιος-σελήνη, αρσενικό-θηλυκό, χρυσό- ασημένιο, ζεστό-κρύο, δεξιά πλευρά-αριστερή πλευρά, πάνω-κάτω.

H Anu Loma Viloma pranayama μπορεί να γίνει με δύο διαφορετικούς τρόπους όπως περιγράφονται πιο κάτω. Και στις δύο περιπτώσεις εισπνέουμε και εκπνέουμε από την μύτη, με πλήρη αναπνοή.

Anu Loma Viloma 1

Καθόμαστε σε μια άνετη στάση κρατώντας ευθυγραμμισμένη την σπονδυλική μας στήλη με κατεύθυνση προς τον βορρά ή ξαπλώνουμε στη shava asana με το κεφάλι προς το βορρά.

·       Εισπνέουμε και οραματιζόμαστε ένα χρυσό, ζεστό πέπλο ενέργειας, που συμβολίζει την ενέργεια του ήλιου, να κατακλύζει την δεξιά μας πλευρά από τον κόκκυγα ή πόδια προς το κεφάλι.

·       Κρατάμε την εισπνοή πάνω από το κεφάλι.

·       Εκπνέουμε και οραματιζόμαστε ένα ασημένιο, κρύο πέπλο ενέργειας, που συμβολίζει την ενέργεια της σελήνης, να κατακλύζει την αριστερή μας πλευρά από το κεφάλι προς τον κόκκυγα ή πόδια.

·       Μένουμε σε άπνοια στον κόκκυγα ή πόδια.

Η αναπνοή αυτή ακολουθεί τον ρυθμό της Savitri pranayama δηλαδή ο χρόνος εισπνοής και εκπνοής να είναι διπλάσιος από τον χρόνο των κρατημάτων.

Επαναλαμβάνουμε την αναπνοή για 9, 18 ή 27 γύρους.

Anu Loma Viloma 2

Καθόμαστε σε μια άνετη στάση κρατώντας ευθυγραμμισμένη την σπονδυλική μας στήλη με κατεύθυνση προς τον βορρά ή ξαπλώνουμε στη shava asana με το κεφάλι προς το βορρά.

·       Εισπνέουμε και οραματιζόμαστε ένα χρυσό, ζεστό πέπλο ενέργειας, που συμβολίζει την ενέργεια του ήλιου, να περνάει από όλο μας το σώμα, από το κεφάλι προς το έδαφος κάτω τον κόκκυγα ή πέρα από τα πόδια.

·       Κρατάμε την εισπνοή στο έδαφος κάτω από τον κόκκυγα ή πέρα από τα πόδια.

·       Εκπνέουμε και οραματιζόμαστε ένα ασημένιο, κρύο πέπλο ενέργειας, που συμβολίζει την ενέργεια της σελήνης, να ανεβαίνει από τον κόκκυγα ή πόδια μέχρι πάνω από κεφάλι.

·       Μένουμε σε άπνοια πάνω από το κεφάλι.

Ακολουθούμε τον ρυθμό της Savitri pranayama όπως περιγράφεται πιο πάνω και επαναλαμβάνουμε την αναπνοή για 9, 18 ή 27 γύρους.

Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής, μένουμε μερικά δευτερόλεπτα ακίνητοι, σε ουδετερότητα για να απορροφήσουμε τα οφέλη της άσκησης.

Πρακτική

Η ένταξη των πρακτικών pranayama στην καθημερινότητα μας, ενισχύει την ζωτικότητά μας με σκοπό να μπορούμε να ζούμε με αυτογνωσία, δηλαδή να μπορούμε να διαχωρίσουμε τα θέλω του εγώ από την φωνή της ψυχής. Με αυτό τον τρόπο πορευόμαστε στην ζωή αποφεύγοντας αχρείαστες εμπειρίες και συναναστροφές που δεν έχουν να προσφέρουν κάτι στην ψυχή μας και στο καθήκον που έχουμε έρθει να επιτελέσουμε σε αυτή την ενσάρκωση.

Η εκπαίδευσή μας στο yoga step-by-step είναι η αρχή μιας νέας ζωής προς την συνειδητοποίηση της αλήθειας- της συμπαντικής αλήθειας.

Ευγνώμων για αυτό το μονοπάτι που καλούμαι να ακολουθήσω.

 

Κούλια Χριστοφή 

μέλος της ομάδας Ολιστικής Πνευματικής Εκπαίδευσης 

YUGA- οι εποχές του κόσμου και ο χωροχρόνος

 

Yoga Step-by-Step με την Κορίνα Κονταξάκη 

Απομαγνητοφώνηση και επιμέλεια: Αρετή Ζαννέτου

 4/2020

Το φυσικό μας σώμα είναι το μόνο που είναι 100% μέσα στο χωροχρόνο.  Φανταστείτε το χωροχρόνο σαν μια διάσταση.  Το συναισθηματικό μας σώμα είναι αρκετά συνδεδεμένο με τον χωροχρόνο αλλά έχει κι ένα κομμάτι του που είναι εκτός χωροχρόνου.  Το νοητικό κατά πολύ είναι εκτός χωροχρόνου γι’ αυτό και ταξιδεύουμε στο παρελθόν και στο μέλλον με το νου μας πολύ εύκολα.  Ή μετακινούμαστε σε διάφορα μέρη γιατί ο νους μπορεί να βγει από την παγίδα του χωροχρόνου.

Τα άλλα δύο ανώτερα μας σώματα είναι τελείως εκτός χωροχρόνου.  Ο χωροχρόνος είναι μια διάσταση η οποία αλλάζει κάθε εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια και που στην ινδική φιλοσοφία λέγεται γιούγκα.  Οι γιούγκας λοιπόν είναι περίοδοι χρόνου οι οποίες κάθε φορά είναι σαν να αλλάζει η γη διάσταση, σαν η γη ν’ αλλάζει δεδομένα.  Θα ήθελα να μιλήσουμε για τις γιούγκας και να τις δούμε σε σχέση με τα σώματα μας, γιατί κάθε φορά που αλλάζει η γιούγκα, τα 5 σώματα των ανθρώπων είναι αναλόγως αλλαγμένα, δηλαδή αλλάζει η σύνθεση των 5 σωμάτων.  Θέλω να καταλάβετε πόσο μη πραγματικά είναι τα υλικά δεδομένα έτσι που να μπορέσουμε σιγά σιγά να ξεπεράσουμε όποιο θέμα έχει σχέση με την υλική μας πραγματικότητα, που δεν πρέπει να παίρνει περισσότερο από το 1/3 της ενέργειας μας.  Είμαστε ύλη, ενέργεια, νους.

Άντε να δώσουμε λίγο παραπάνω ενέργεια στο σώμα γιατί πραγματικά πιάνει πολύ χώρο και χρόνο και είμαστε παγιδευμένοι μέσα σ’ αυτό, αλλά όχι το 100% της ενέργειας μας.  Μπορεί η ενέργεια που παίρνουμε να είναι ατελείωτη, δεν μπορούμε όμως να διοχετεύουμε αυτή την ενέργεια σε πολλά πράγματα.  Τα κανάλια της ενέργειας είναι περιορισμένα γι’ αυτό πρέπει να δίνουμε προτεραιότητες και να δούμε πόση ενέργεια θα παίρνει κάθε στρώμα μας.  Και φυσικά σε περιόδους κινδύνου ή αρρώστιας θα δώσουμε παραπάνω ενέργεια στο υλικό μας σώμα.  Εμείς όμως βασικά θέλουμε να μπορούμε να διοχετεύουμε την ενέργεια μας δίκαια σε όλα τα κομμάτια της ύπαρξης μας.  Σκέφτηκα λοιπόν ότι αν σας μιλήσω λίγο για τις γιούγκας ίσως καταλάβετε το ότι κι αν είναι θα περάσει.

Οι γιούγκας λοιπόν είναι 4 περίοδοι που η κάθε μια κρατάει μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια και που κάνουν κύκλους. Μόλις τελειώσει η 4^η περίοδος αρχίζει ξανά η πρώτη; Δεν ξέρω. Μπορεί να μην έρχονται με τη σειρά αυτή. Μπορεί να εργάζονται με αντίστροφη φορά , ή να υπάρχουν ταυτόχρονα (;;…)

Η πρώτη περίοδος ονομάζεται Σάτια γιούγκα και διαρκεί 1.728.000 χρόνια.  Σάτια σημαίνει αλήθεια.  Σ’ αυτή την περίοδο η ύλη είναι πολύ λεπτοειδής και τα δύο ανώτερα σώματα των ανθρώπων είναι τα δυνατά.  Είναι πολύ δυνατό το πνεύμα και η ύλη είναι πολύ ασήμαντη, όπως είναι σήμερα το πνεύμα.  Δεν υπάρχουν αρρώστιες, ούτε γεράματα και όλοι έχουν το ίδιο ντάρμα.  Δεν υπάρχει καμία αντίσταση, απλά κινείται ο Θεός.  Το εγώ είναι μόνο 10% και υπάρχει πλήρης ευθυγράμμιση των σωμάτων.

Η δεύτερη περίοδος λέγεται Τρέτα γιούγκα και διαρκεί 1.296.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της σκέψης γιατί ο νους είναι ο πιο δυνατός.  Το εγώ είναι 50% και το νοητικό σώμα είναι το πιο δυνατό.  Υπάρχει αρκετή ευθυγράμμιση, δηλαδή ο νους καταφέρνει να κρατάει τα σώματα ακόμη ευθυγραμμισμένα.

Η τρίτη περίοδος λέγεται Ντβάπαρ (Dvapar) γιούγκα και διαρκεί 864.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της ενέργειας και σ’ αυτή κυριαρχεί το ενεργειακό/συναισθηματικό σώμα.  Εδώ έχουμε 75% εγώ και ύλη.  Τα συναισθήματα επικρατούν.  Εδώ υπήρχαν πολλές ιεροτελεστίες γιατί η ενέργεια δούλευε πολύ καλά.  Μπορούσαν να διαχειριστούν την ενέργεια με τις ιεροτελεστίες.

Η τέταρτη περίοδος λέγεται Κάλη (Kali) γιούγκα και διαρκεί 432.000 χρόνια.  Είναι η εποχή της ύλης, που υπάρχει 100% εγώ και ύλη.  Τώρα είμαστε στο τέλος της Κάλη γιούγκα την πιο σκοτεινή περίοδο.

Η Κάλη γιούγκα είναι στην πραγματικότητα η Δευτέρα Παρουσία και ζούμε μέσα σ’ αυτό.  Ο διάβολος είναι μαζί μας και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι γιατί δεν έρχεται με κέρατα και δρεπάνι.  Έρχεται και μας λέει ότι θα ζήσουμε τέλεια στην ύλη, που είναι παντοτινή και μπορούμε να την ελέγχουμε και να την απολαμβάνουμε χωρίς όρια.

Λοιπόν προσοχή γιατί αν συνειδητοποιηθούμε βαθιά μέσα μας, θα καταλάβουμε την αλήθεια, όλα θα είναι πεντακάθαρα και θα μας φύγει ο φόβος.  Όλες οι γραφές λένε ότι ο συνειδητοποιημένος άνθρωπος είναι άφοβος και αθάνατος. 

-Και το κατώτερο εγώ πως τα μεταφράζει αυτά;

Ότι δεν θα πεθάνω ποτέ και δεν φοβάμαι τίποτα και θα τους σκοτώσω όλους.  Γιατί ζούμε στην Κάλη γιούγκα, γιατί το εγώ είναι 100%, γιατί η ύλη μας παίρνει την περισσότερη μας ενέργεια και δεν μπορούμε δυστυχώς να δούμε την αλήθεια.

Ο κόσμος έχει περάσει πολλές φορές από αυτά τα στάδια και οι διάφοροι πολιτισμοί που έχουν χαθεί είναι γιατί έκλεισε η διάσταση τους και όχι γιατί καταστράφηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια και των τεσσάρων περιόδων είναι για το Θεό όσο μια Του ανάσα.

-Πώς οι σοφοί γιόγκις έχουν συνειδητοποιήσει πως υπάρχουν αυτές οι περίοδοι, αφού είναι τόσο μεγάλες οι χρονικές αποστάσεις;

-Όταν κάποιος μπει στα ανώτερα του σώματα δεν υπάρχει χωροχρόνος. 

Στο πρώτο σου σώμα το γήινο, δεν μπορεί να δεις τίποτα, μόνο να βιώσεις τα πρακτικά.  Στο δεύτερο σώμα κάτι μπορεί να υποψιαστείς και στο τρίτο μπορεί να ξέρεις αλλά δεν το βίωσες, στο τέταρτο και πέμπτο τα ξέρεις όλα, τα γνωρίζεις, τα βιώνεις.  Οπόταν μόνο όταν βγεις από τον χωροχρόνο μπορείς να δεις την αλήθεια.

-Και πότε βγαίνεις από τον χωροχρόνο;

-Με το να συνειδητοποιήσεις τα ανώτερα σου σώματα.  Κάτω από αυτά μόνο να  υποψιαστείς την αλήθεια μπορείς, ή να την ακούσεις από κάποιο και να πιστέψεις αλλά όχι να τη βιώσεις.

-Όταν βγούμε από το σώμα που είναι 100% στο χωροχρόνο;

-Το να βγούμε από το σώμα είναι λίγο παρεξηγημένο.  Όταν κάνουμε την τετραπλή επίγνωση, λέμε έχουμε επίγνωση του σώματος, επίγνωση της ενέργειας, επίγνωση της σκέψης και του νου και μετά επίγνωση της επίγνωσης.  Μόνο στην επίγνωση της επίγνωσης μπορούμε να δούμε την αλήθεια και έτσι πάμε.  Δεν βγαίνουμε από το σώμα μας, δεν χρειάζεται αυτό για να βιώσουμε την αλήθεια.  Χρειάζεται απλά έτσι όπως είμαστε σ’ αυτό το υλικό σώμα να κατευθύνουμε και να συντονίσουμε την επίγνωση στα ανώτερα σώματα.

Αυτά δεν είναι πληροφορίες απλά για να τις ξέρουμε.  Είναι για να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να τις βιώσουμε.

Ο Αϊνστάιν  είπε ότι όλες οι διαστάσεις υπάρχουν ταυτόχρονα.  Δηλαδή αυτή τη στιγμή όλες οι γιούγκας υπάρχουν ταυτόχρονα.  Άρα εμείς μπορούμε να κάτσουμε και απλά δουλεύοντας με τα 5 σώματα μας να μπορέσουμε να συντονιστούμε σε άλλες  διαστάσεις, όπως συντονίζεται το ράδιο μας σε διαφορετικούς σταθμούς.  Αλλά αυτό δεν θα το κάνουμε για χόμπι.  Θα το κάνουμε σαν καθήκον μας προς το Θεό και προς το ντάρμα και το κάρμα μας.

Εμάς τώρα ο πιο εφικτός μας στόχος είναι να μπορούμε να κινούμαστε μέσα στα σώματα μας, δηλαδή να μπορούμε να αγκαλιάσουμε και τα 5 σώματα μας αντί να ζούμε παγιδευμένοι στο χωροχρόνο και στο υλικό μας σώμα.  Να μπορούμε να μετακινούμαστε εκεί που πρέπει.  Δηλαδή όταν είστε σε τραπέζι με τους συγγενείς σας δεν θα πείτε, εγώ συγνώμη δεν θα φάω, ούτε θα ασχοληθώ μαζί σας γιατί τώρα είμαι αλλού.  Όχι βέβαια, δεν θα κάνουμε κάτι τέτοιο.  Θα βιώσουμε το φυσικό σώμα.  Θα επενδύσουμε στο φυσικό σώμα.  Θα φάμε, θα γελάσουμε, θα μιλήσουμε για τα συμβαίνοντα.  Μετά όμως με την ίδια ευκολία θα μπορούμε να μείνουμε μόνοι και να μετακινηθούμε στο νοητικό ή το ενεργειακό μας σώμα, να κάνουμε τις ασκήσεις μας, να βιώσουμε την ενέργεια μας, πως κινείται μέσα στο σώμα και το νου μας να μπορούμε να τον κρατούμε σ’ ένα σωστό πεδίο για να μην παρεκτραπεί και μας διαλύσει τα πάντα.  Και φυσικά την επίγνωση της επίγνωσης. 

Όλα αυτά λοιπόν εμείς θέλουμε να τα βιώνουμε αναλόγως των περιστάσεων και όχι να απορρίψουμε κάποιο.

Το πώς θα το κάνουμε αυτό θα μιλήσουμε σήμερα.

Πρώτον ευθυγράμμιση.  Η ευθυγράμμιση είναι πάρα πολύ σημαντική.  Χωρίς ευθυγράμμιση δεν γίνεται τίποτα.  Κανένας δεν πρέπει να κάνει καμία πρακτική διαλογισμού αν δεν είναι ευθυγραμμισμένα τα σώματα του, γιατί αρχίζουν οι παραισθήσεις και οι παρενέργειες.

Γεννιόμαστε με νάρα και η δουλειά μας είναι να διορθώσουμε τη νάρα για να μπορούμε να τελειοποιηθούμε.

Να μη λέμε δεν πάω καλά, γιατί μετά το εγώ θα πληγωθεί.  Δεν είναι ότι δεν πάμε καλά.  Υπάρχει νάρα.  Έτσι πρέπει να το λέμε και ούτε έχω νάρα.  Υπάρχει νάρα, έτσι να λέμε γιατί έτσι είναι το σωστό.

Θα πω μερικά παραδείγματα νάρα:

• Όταν μιλούμε τη λάθος στιγμή είναι νάρα δική μας, δηλαδή το σώμα, τα συναισθήματα και ο νους μας δεν συντονίστηκαν για να σιωπήσουμε αν πρέπει ή να μιλήσουμε εκεί που πρέπει.
• Όταν έχουμε στρες για κάτι που δεν έχει γίνει, υπάρχει νοητική νάρα.  Έφυγε ο νους και πήγε αλλού.
• Όταν δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση τη σωστή στιγμή, υπάρχει νάρα.
• Όταν οι άλλοι μας παρασέρνουν και κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε, υπάρχει νάρα.
• Όταν ενοχλούμαστε από ανθρώπους ή καταστάσεις για πολύ χρονικό διάστημα, υπάρχει νάρα.
• Όταν κολλούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον, υπάρχει νάρα.
• Όταν παρα-υπολογίζουμε την  άποψη των άλλων, υπάρχει νάρα.  Όταν δηλαδή δεν μπορούμε να φιλτράρουμε την άποψη των άλλων και να πάρουμε αυτό που χρειαζόμαστε για την εξέλιξη μας, αλλά αφήνουμε να μας επηρεάσει.  Αυτό συμβαίνει γιατί μπαίνει το εγώ στη μέση, δίνουμε περισσότερη ενέργεια στο εγώ.

Πνευματική ενηλικίωση είναι να μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη για την κατάσταση της ζωής, όχι για τον εαυτό μας.  Τότε η ολοκληρωμένη σας άποψη για τη ζωή, μπορεί να νικήσει την προσωπική άποψη του άλλου και να μην επηρεαστείτε.  Η πνευματική ενηλικίωση είναι παρόμοια με την ευθυγράμμιση.  Ότι έχω ολοκληρώσει την άποψη μου για τη ζωή, για την ύπαρξη μου σ’ αυτό το παιχνίδι που λέμε ζωή.  Ακούω βέβαια τους άλλους, γιατί άλλο τα ξέρω όλα και δεν υπολογίζω κανένα και άλλο έχω ολοκληρωμένη άποψη και επηρεάζομαι ανάλογα.  Να μην πέφτουμε όμως στην παγίδα του εγώ.  Το γνωρίζω την πραγματική μου φύση πρέπει και όχι την προσωπικότητά μου.  Γνωρίζω τον εαυτό μου σημαίνει μπορώ να ευθυγραμμίσω τα σώματά μου εύκολα.

Όταν εμείς δημιουργούμε μη ευθυγράμμιση σε άλλους αυτό πρέπει να μας ενοχλεί πολύ προσωρινά, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.  Η πνευματική ωριμότητα είναι αυτό, να μπορείς να δεις και με τα 5 σου σώματα μια κατάσταση και να αλλάξεις ακόμη κι αν δεν σε ενδιαφέρει να το κάνεις, ακόμη κι αν δεν σε πείραξε μια κριτική, ν’ αλλάξεις μόνο και μόνο επειδή ενοχλεί τους άλλους, δηλαδή δημιουργεί μη ευθυγράμμιση στους άλλους.  Δεν λέμε λοιπόν δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άλλοι, λέμε με ενδιαφέρει στο επίπεδο που ενοχλώ, που αλλάζει η ευθυγράμμιση των άλλων εξαιτίας μου.  Με ενδιαφέρει να το αλλάξω και μετά το ξεχνάω.  Μέχρι εκεί.

Όταν δεν είμαστε ευθυγραμμισμένοι αμέσως ξεκινά ο πόνος και υποφέρουμε.  Να το πω όμως κάπως αλλιώς γιατί θέλω ν’ αλλάξουμε μερικούς όρους.  Ο πόνος μπορεί να είναι εκεί.  Η αντίσταση στον πόνο δεν πρέπει να είναι.  Σίγουρα αν έλθει κάποιος και με προσβάλει, μπορεί να πληγωθώ, αλλά θα πρέπει να δω αν δημιουργώ μη ευθυγράμμιση και θα το αλλάξω.  Αν όμως αντιστέκομαι στον πόνο και αρχίζει το εγώ να δημιουργεί δικαιολογίες και επιθέσεις για να μπορέσει να αποφύγει αυτό τον πόνο, εκεί είναι η παγίδα και εκεί είναι η μη ευθυγράμμιση.  Μη φοβάστε λοιπόν τον πόνο.  Συμβαίνει κάτι κακό, θα ενοχληθείς, κάτι καλό θα χαρείς, όλα αυτά αφήστε τα εκεί να υπάρχουν, δεν πειράζει.  Αυτό που πειράζει είναι η συνεχής αντίσταση.  Αυτό είναι που μας τρώει την ενέργεια.  Όχι το αρνητικό συναίσθημα.  Η αντίσταση στο αρνητικό συναίσθημα μας πειράζει.

Αυτό επίσης που πρέπει να κοιτάξουμε είναι το θέμα του χρόνου ως προς την μη ευθυγράμμιση.  Είναι καλά ότι λέμε αυτό να κάνουμε και ότι κάνουμε αυτό να λέμε όπως λέει  και ο δάσκαλος μου.  Είναι πολύ καλή συμβουλή ευθυγράμμισης.  Και να προσπαθείτε όταν δεν έχετε σκοπό να κάνετε κάτι να μη λέτε ότι θα το κάνετε και όταν λέτε ότι θα το κάνετε να το κάνετε.  Τα λόγια δηλαδή και οι πράξεις να συμβαδίζουν όσο μπορούμε.  Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τον χρόνο λοιπόν θα μας βοηθήσει πάρα πολύ να ευθυγραμμιστούμε.  Δηλαδή να μπορούμε να οργανώνουμε τον χρόνο μας σωστά και να μη νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μαζί 10 πράγματα.  Θα ήθελα να το δείτε αυτό γιατί είναι η αρχή της ευθυγράμμισης.  Αυτό συμβαίνει γιατί όταν είμαστε οργανωμένοι δεν μας πιάνει το άγχος, δεν υπάρχει αντίσταση και όταν δεν υπάρχει αντίσταση η ευθυγράμμιση έρχεται αυτόματα.  Η οργάνωση του χρόνου φέρνει ηρεμία και η ηρεμία φέρνει ευθυγράμμιση.

Στα κοινόβια είναι πολύ σημαντική η οργάνωση του χρόνου.  Σου λέει όταν υπάρχει ώρα για το κάθε τι δεν αγχώνεσαι να πεις δεν προλαβαίνω.  Αυτό που λέμε οργανώστε τον χρόνο σας είναι πολύ σημαντικό.  Σημαίνει ότι αναγκάζομαι να πω όχι, να βάλω προτεραιότητα την ευθυγράμμιση μου παρά να κάνω πολλά πράγματα.  Δική μας είναι η ευθύνη αν έχουμε 50 πράγματα να κάνουμε.  Φυσικά αν επέλεξες να έχεις 3 παιδιά και ένα απαιτητικό επάγγελμα, οι επιλογές σου είναι περιορισμένες.  Όμως τελικά εμείς πρέπει να πάρουμε το θάρρος και να βγάλουμε πράγματα από τη ζωή μας όταν τα πολλά πράγματα δεν μας ευθυγραμμίζουν.   Είναι μεγάλο το θάρρος που χρειάζεται, το κουράγιο και το ηρωικό πνεύμα για να βγάλουμε πράγματα, ανθρώπινες συνήθειες, επιθυμίες από τη ζωή μας, που δεν ισχύουν πια.  Και άμα δεν χρειάζεται να παίρνουμε ευθύνη να μη την παίρνουμε.  Ο καθένας τις ευθύνες του.

Κανείς δεν μπορεί να μας βγάλει από την ευθυγράμμιση μας όταν είμαστε συνειδητοποιημένοι.  Μπορεί προσωρινά να μας ταρακουνήσει, μέχρι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να τη φέρουμε πίσω.

Ο Γκάντι είπε:  Δεν μπορεί κανείς να σε προσβάλει, εσύ προσβάλλεσαι.  Εσύ πληγώνεσαι, δεν σε πληγώνει κανένας.  Εκεί είναι που πρέπει να πάρουμε την ευθύνη για τα συναισθήματά μας.  Ναι, να πάρουμε ευθύνη για τη μη ευθυγράμμιση των άλλων αν φταίμε εμείς, αλλά και όταν φταίνε οι άλλοι για τη μη ευθυγράμμιση μας πάλι εμείς να πάρουμε την ευθύνη, γιατί μόνο έτσι είμαστε ελεύθεροι.  Αν περιμένουμε όλοι να είναι τέλειοι για να έχουμε ευθυγράμμιση, θα ξημερωθούμε.  Ενώ αν πούμε, εγώ παίρνω την ευθύνη για την ευθυγράμμιση μου και επίσης φροντίζω να μη χάνουν την ευθυγράμμιση τους οι άλλοι εξαιτίας μου.  Αυτή είναι η πλήρης ελευθερία.  Αλλιώς θα εξαρτόμαστε από τους άλλους μια ζωή.  Δείτε τους γάτους.  Είναι τόσο υπέροχα πλάσματα.  Ο σκύλος άμα είσαι αναστατωμένος και του θυμώσεις αναστατώνεται κι αυτός, εξαρτάται από εσένα.   Ο γάτος θα κάνει αυτό που θέλει, είναι ανεξάρτητος δεν είναι εγωιστής όπως λένε.  Αυτή την πνευματική ωριμότητα που μιλάμε την έχουν οι γάτοι χωρίς να το ξέρουν.  Όλα τα ζώα γενικά έχουν μια ιδιότητα που άμα την πάρουμε θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Παλιά λοιπόν έλεγα ότι η επίγνωση είναι το κλειδί για την ευθυγράμμιση των σωμάτων μας. Τελευταία όμως συνειδητοποίησα ότι δεν είναι αρκετή η επίγνωση.  Γιατί αν υπάρχει επίγνωση και ταυτόχρονα υπάρχει αντίσταση γι’ αυτή την επίγνωση δεν γίνεται τίποτα.  Θέλουμε λοιπόν επίγνωση και μη αντίσταση για να ευθυγραμμισθούν τα σώματα.

Και ας καταγράψουμε τα πράγματα που βοηθούν την ευθυγράμμιση:

1. Να οργανώσουμε τον χρόνο μας
2. Επίγνωση και μη αντίσταση σε όλα
3. Να συμβαδίζουν τα λόγια μας με τις πράξεις μας.  Αυτό που σκέφτομαι, αυτό που αισθάνομαι κι’ αυτό που είμαι να είναι το ίδιο
4. Οικονομία ενέργειας.  Να χειριζόμαστε σωστά την πράνα μας
5. Πρακτικές πραναγιάμα βοηθούν πολύ γιατί ενώνουν τα 3 σώματα τεχνικά.  Αναπνέω με τους πνεύμονες που είναι στο φυσικό σώμα, οι πνεύμονες γεμίζουν ενέργεια και ο νους με το να κρατάω ένα ρυθμό
6. Η χάθα γιόκα ευθυγραμμίζει γιατί δημιουργείται ενέργεια που ρέει.  Την ώρα που κάνουμε γιόκα κρατάμε την επίγνωση, δηλαδή ο νους είναι μαζί μας.  Όλα γενικά που είπαμε πως κερδίζουμε ενέργεια, πως κρατούμε τη ροή της, όλα μας βοηθούν να ευθυγραμμίσουμε τα σώματα.  Η ψηλή ενέργεια βοηθάει στην ευθυγράμμιση γιατί δημιουργεί ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο γύρω μας που μαγνητίζει τα 3 μας σώματα κοντά.  Η πραναγιάμα λοιπόν επειδή βασίζεται στην αναπνοή και στον ρυθμό, δημιουργεί αυτό το μαγνητικό πεδίο που ενώνει τα σώματα.
7. Πάμε μια βόλτα στην εξοχή και έχουμε όλα τα στοιχεία γύρω μας.  Αμέσως φεύγει η αντίσταση γιατί είμαστε στο φυσικό μας χώρο και αμέσως τα σώματα συμφωνούν μεταξύ τους.  Η επανάληψη, τακτικότητα και ρυθμός δημιουργεί τους προγραμματισμούς μας και όπως όταν συνέχεια παραπονιέσαι γίνεται τόσο δυνατό που τελικά παραπονιέσαι και όταν δεν έχεις τίποτα, με τον ίδιο τρόπο όταν ευθυγραμμίζεις κάθε μέρα τα 3 σώματα σου, κάποια στιγμή η ευθυγράμμιση έρχεται μόνη της αυτόματα.
8. Ένας τρόπος που βοηθάει πάρα πολύ στην ευθυγράμμιση είναι να ζούμε το τώρα όπως είναι, χωρίς αντίσταση και να το βιώνουμε.  Δηλαδή ακόμα και αν είστε στην χειρότερη φάση της ζωής σας και για λίγο κάτσετε και συνδεθείτε με το τώρα και ζήσετε το τώρα ευθυγραμμίζεστε.  Γιατί σιωπώντας ο νους, δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον και αυτό που είμαστε, αυτό που σκεφτόμαστε και αυτό που νοιώθουμε είναι το ίδιο.  Βασικά να έχω επίγνωση χωρίς αντίσταση είναι το ίσιο με το να βιώνων το τώρα.  Βρείτε εσείς πως ευθυγραμμίζεστε πιο εύκολα.

Αν την ώρα που μας συμβαίνει κάτι εμείς απλά έχουμε επίγνωση χωρίς αντίσταση, ξαφνικά χάνονται όλα, σαν το τώρα να είναι ο κοινός χώρος που μπορούν να βρεθούν όλα τα σώματα και μόλις υπάρξει αυτή η ευθυγράμμιση μπορεί να υπάρξει και η λύση.  Ή μπορεί να υπάρξει μια συνειδητοποίηση που να μειώσει την αντίσταση ή τον πόνο.

Γι’ αυτούς που έχουν πίστη ή μη αντίσταση είναι αυτό που λέμε: «Ας γίνει το θέλημά σου».

Πάντα να βλέπεις τις καταστάσεις αντικειμενικά και όχι προσωπικά.  Όταν πονάς για κάτι μη πεις πονάω γιατί έτσι υπάρχει αντίσταση.  Να πεις υπάρχει πόνος, γιατί έτσι φεύγει η ταύτιση και φεύγει και η αντίσταση.

Μερικά πράγματα θα  πρέπει αυτή τη στιγμή να τα κρατήσουμε σαν θεωρία, μέχρι να καλλιεργηθούν γιατί είναι οι σπόροι. 

-Πώς βιώνουμε το να είμαστε ευθυγραμμισμένοι;

-Ψηλά επίπεδα ενέργειας.  Νιώθουμε καλά, δεν υπάρχει ένταση.  Υπάρχει γαλήνη, ατελείωτη ισορροπημένη γαλήνη, ευδαιμονία.  Ότι κάνεις, να ρέει εύκολα.  Όταν απολαμβάνεις το τώρα και δεν υπάρχει αντίσταση γλυτώνεις ενέργεια, η ενέργεια ρέει και έρχεται η ευθυγράμμιση.

-Όταν μας αρέσει αυτό που κάνουμε, μπορεί να το μπερδέψουμε με την ευθυγράμμιση, ποια η διαφορά;

-Το περνάω καλά είναι περισσότερο του εγώ και σε λίγο θα τελειώσει.  Η ευδαιμονία της ευθυγράμμισης είναι συνεχόμενη, ενώ η ευχαρίστηση του εγώ είναι προσωρινή και έχει λόγο και επιχειρήματα που αν δεν είναι εκεί η ευχαρίστηση φεύγει.

Η ευχαρίστηση του εγώ δεν βλέπει την αλήθεια, δηλαδή τα δύο τελευταία σώματα, ενώ η ευδαιμονία της ευθυγράμμισης μπορεί να δει την αλήθεια.  Όταν είσαι ευθυγραμμισμένος δεν χρειάζεται τίποτα γιατί είσαι τα πάντα.  Δεν υπάρχει καμία άλλη ανάγκη από το να είμαι εγώ.

Αν είσαι στο ιδανικό σου μέρος και λες Παναγία μου αν τελειώσει αυτό τι θα κάνω, σημαίνει δεν υπάρχει ευθυγράμμιση.  Απλά περνάς καλά και φοβάσαι ότι θα το χάσεις.  Μπορούμε να το δουλέψουμε στη ζωή μας από εδώ και πέρα;

Να μπορούμε να καταλαβαίνουμε την προσωρινή ευχαρίστηση από την ευθυγράμμιση;  Βασικά στην προσωρινή ευχαρίστηση το εγώ απολαμβάνει στιγμές, στην ευδαιμονία απολαμβάνεις τη ζωή όπως και να είναι.

Να ευχαριστιόμαστε τις μικρές απολαύσεις της ζωής, αλλά να ξέρουμε ότι υπάρχει και κάτι άλλο πιο μόνιμο, πιο συνεχές, πιο δυνατό.  Οι απολαύσεις της ζωής δεν είναι καθόλου κακές, ξέροντας όμως ότι δεν μπορούν να σου φέρουν την αιώνια ευδαιμονία.  Μπορεί να σου δώσουν υπέροχες στιγμές που θα τις εκτιμήσεις με ευγνωμοσύνη, αλλά και χωρίς αυτές να μπορείς να βιώσεις την ευδαιμονία.

Ο δάσκαλος μου λέει:  Μπορεί να κάνετε ότι θέλετε, αρκεί να μην το θέλετε πάρα πολύ, δηλαδή να μην εξαρτάστε από αυτό.  Δύο πράγματα λοιπόν μάθαμε μέχρι τώρα, αλλά δεν τα τελειοποιήσαμε:

1. Να κρατάμε τη ροή της ενέργειας συνεχόμενη (πράνα)
2. Να κρατάμε τα σώματα μας ευθυγραμμισμένα

Και θέλουμε να πειραματιστούμε σ’ αυτά στη ζωή και όχι απλά να τα ξέρουμε.  Αυτός είναι ο στόχος μας τώρα.

 

Πανσέληνος - Κορίνα Κονταξάκη

από τη φιλοσοφική συζήτηση της Τετάρτης με την Κορίνα Κονταξάκη

Μεταφορά από προφορικό : Αρετή Ζανέττου

Διόρθωση κειμένου: Μαριλένα Ιορδάνου

Φωτογραφία: Λώρα Ιακωβίδου 

Η σελήνη, στην διάσταση αυτή που ζούμε τώρα, αντιπροσωπεύει τη θηλυκή παθητική νοητική ενέργεια του υποσυνείδητου. Ο ήλιος συμβολίζει την αρσενική ενεργητική ενέργεια της δράσης, όχι της σκέψης.

Ο λόγος που η σελήνη δεν υμνείται όπως υμνείται ο ήλιος είναι γιατί η ενέργεια του ήλιου (η δράση) είναι καθαρή. Η ενέργεια της σκέψης δεν είναι καθαρή. Δεν είναι καθαρή όπως δεν είναι καθαρές οι αφιλτράριστες  σκέψεις.

Με το παθητικό είμαστε σε αδράνεια και η αδράνεια δεν είναι καθαρή όσο είναι η δράση. Έχουμε συνειδητό και υποσυνείδητο, άρα οι σκέψεις του συνειδητού είναι μπλεγμένες με τις σκέψεις του υποσυνείδητου και έτσι δεν μπορούν να είναι καθαρές.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον διαλογισμό. Αν κουνιέσαι συνέχεια τότε σίγουρα δεν διαλογίστηκες γιατί φαίνεται, η δράση είναι καθαρή. Όταν όμως κάθεσαι ακίνητος αλλά το μυαλό σου οργιάζει ή  μπορεί να έχεις αποκοιμηθεί τότε εύκολα μπορείς να γελαστείς στο να νομίζεις ότι διαλογίζεσαι. Ο νους (σκέψη) είναι ανεξέλεγκτος, απειθάρχητος αλλά μπορεί να μην φαίνεται ενώ η απειθαρχία στο σώμα (δράση), φαίνεται.

Όταν υπάρχει πανσέληνος, ο ήλιος, η γη, και η σελήνη είναι στην ίδια ευθεία. Από την αντανάκλαση του ηλιακού φωτός, η πλευρά της γης που δεν φωτίζεται από τον ήλιο βλέπει την σελήνη ολόκληρη. Αυτό σημαίνει πως η νοητική ενέργεια της σελήνης και η ενεργητική ενέργεια του ήλιου είναι στο μέγιστο της δύναμης τους όπως και η δική μας νοητική ενέργεια είναι στο μέγιστο που μπορεί να είναι.

Αυτό σημαίνει ο απειθάρχητος νους ξεσαλώνει. Είναι σαν ένα ελέφαντα που δεν είναι εκπαιδευμένος. Όταν όμως ο νους είναι εκπαιδευμένος τότε είναι ώρα για διαλογισμό γιατί θα είναι σαν ένας εκπαιδευμένος ελέφαντας που μπορεί να κάνει τα πάντα.

Γι’ αυτό όλες οι ιεροτελεστίες, καλές ή κακές γίνονται κατά την πανσέληνο, ο πειθαρχημένος νους είναι τόσο δυνατός που μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα ενώ ο απειθάρχητος διαλύει τα πάντα.

Αν έχεις πειθαρχημένο νου αλλά σου έχει μείνει η νοητική συνήθεια ότι όταν είναι πανσέληνος ο νους ξεσαλώνει, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να λέμε πως τώρα που είναι πανσέληνος είναι ώρα να χρησιμοποιήσουμε την πειθαρχεία που έχουμε αποκτήσει για να εστιάσουμε τον νου αντί να τον αφήσουμε. Όπως λέει και ο Πατατζαλι θα πρέπει να αρχίσετε να καταλαβαίνεται πότε η νοητική ενέργεια σας είναι σε ψηλά επίπεδα και ή θα σας τραβολογάει ή θα την τραβολογάτε ή θα την κατευθύνετε.

Όταν είναι νέα σελήνη (new moon) η νοητική ενέργεια είναι στο πιο χαμηλό επίπεδο που μπορεί να είναι, οπότε είναι μια ευκαιρία να πειθαρχηθεί ο νους. Δεν είναι εύκολο να το πετύχουμε γιατί δεν έχει την δύναμη που θα είχε αν ήταν πανσέληνο. Είναι όμως ώρα να δράσουμε, να ξεκινήσουμε κάτι γιατί ο νους θα μας αφήσει ήσυχους. Δεν χρειάζεται πολύ νοητική ενέργεια όταν αυτό που θα κάνουμε είναι καθορισμένο. Αρχίζουμε, λοιπόν, κάτι  που είναι καθορισμένο στη νέα σελήνη και διαλογιζόμαστε στη πανσέληνο, αρκεί βέβαια ο νους να είναι πειθαρχημένος.

Να θυμάστε πως στη πανσέληνο, το υποσυνείδητο (που είναι ένα μεγάλο κομμάτι του νου) ανοίγει σαν το κουτί της Πανδώρας. Το υποσυνείδητο είναι δυνατό όπως και όλα τα άλλα νοητικά επίπεδα του νου όπως το συνειδητό και το υπερσυνείδητο. Αν ο νους δεν είναι εκπαιδευμένος τότε το υπερσυνείδητο ατονεί και μένει μόνο το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Σαν αποτέλεσμα, ξεσαλώνουμε γιατί δεν αντιλαμβανόμαστε πως όλα αυτά που βγαίνουν είναι ασυνείδητα και υποσυνείδητα.

Θα σας συνιστούσα 3 μέρες πριν την πανσέληνο και 3 μέρες μετά να αποφεύγετε να βλέπετε ταινίες, να παίρνετε πράγματα ξένα για σας, να προσέχετε τη διατροφή σας, να μη μιλάμε πολύ γιατί όλα αυτά ενθαρρύνουν το υποσυνείδητο και δεν βοηθούν το νου να καταλαγιάσει και να εστιάσει. Επίσης να ξέρετε ότι το σώμα είναι πιο αδύναμο εκείνη την περίοδο αφού όλη η πράνα κατευθύνεται στο νου. Μπορούμε όμως να δούμε και να διαβάσουμε κάτι συγκεκριμένο, που θα βοηθήσει το νου να συγκεντρωθεί.

Ρόλο, βέβαια, παίζουν και τα ζώδια. Όταν η πανσέληνος είναι σε ένα συγκεκριμένο ζώδιο ενθαρρύνονται να βγουν στην επιφάνεια τα νοητικά που έχουν σχέση με αυτό.

Ο κύκλος της περιόδου στις γυναίκες είναι 28 μέρες όπως ο κύκλος της σελήνης. Το ιδανικό για τις γυναίκες είναι να βλέπουν περίοδο στην πανσέληνο και η ωορρηξία να είναι στη νέα σελήνη. Αυτός είναι ο τέλειος κύκλος. Για τις γυναίκες που εργάζονται με το νου είναι ιδανικό να έχουν περίοδο στην πανσέληνο ώστε να γίνει η αποβολή του ιερού υγρού όταν η ενέργεια είναι πολύ δυνατή. Η περίοδος της γυναίκας δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη. Η μη σύνδεση με τη φύση μας, μας ώθησε να το δούμε σαν αδυναμία. Είναι μια δυνατή στιγμή για την γυναίκα που είναι με περίοδο κατά την πανσέληνο και ελέγχει το νου.

Στην εμμηνόπαυση, όταν σταματά η διαδικασία αποβολής τους ιερού υγρού, η δύναμη μένει μέσα μας και είναι η ώρα να ανέβει η κουνταλίνι.

Δυσλειτουργίες του Εγώ – Δώρα Χριστοδούλου

Όταν η Πηγή (το όλον φως, ο Θεός) δεν άντεξε άλλο την μοναξιά χρησιμοποίησε την τεράστια ενέργεια της και έσπασε σε αμέτρητα κομμάτια καθαρής συνειδητότητας. Η Πηγή, είχε πλέον γίνει πηγή ενέργειας, που κρατούσε τον χώρο μέσα στον οποίο βρίσκονταν τα κομμάτια της. Τα κομμάτια αυτά κινούνταν και δονούνταν για εκατομμύρια χρόνια μέσα στο χώρο που τους δημιούργησε η Πηγή, τροφοδοτημένα πάντα από την ενέργεια της. Τα κομμάτια άρχισαν να εξελίσσονται και το καθένα χρησιμοποιούσε την ενέργεια της Πηγής για να εξελιχθεί και να δημιουργήσει. Άρχισαν να δημιουργούν κύτταρα, τα οποία, ήταν κομμάτι της Πηγής που έσπασε σε καθαρή συνειδητότητα.

Τα κύτταρα αυτά, άρχισαν να προσπαθούν να επιβιώσουν στο καινούργιο τους περιβάλλον. Η δοκιμασία της επιβίωσης τους, ήταν σημαντική, και έτσι αποφάσισαν ομαδικά να αποθηκεύουν τα ευρήματα των δοκιμασιών τους στην κυτταρική τους μνήμη για να δημιουργήσουν ένα εγχειρίδιο το οποίο θα παραχωρούσαν σε αυτούς που θα έρχονταν  μετά για να είναι έτοιμοι. Το εγχειρίδιο ανανεώνονταν συνεχώς και μεταφερόταν στους επόμενους με κώδικα.

Τα καινούργια αυτά όντα ζούσαν ομαδικά και μέσα στο χρόνο εξελίχθηκαν και άρχισαν να συνειδητοποιούν την ύπαρξη τους. Ζούσαν για αιώνες μέσα στην συνειδητοποίηση της ύπαρξης τους. 

Τότε, η Πηγή αποφάσισε να τους δώσει το ahamkara  σαν δώρο. Το ahamkara  τους έδωσε την αίσθηση της ατομικότητας, ότι δηλαδή υπάρχουν ξέχωρα από τους όμοιους τους. Πλέον μπορούσαν  καθαρά να δουν ότι είχαν την ικανότητα να εξελιχτούν ατομικά και να επιστρέψουν πίσω στην Πηγή. Δεν χρειαζόταν πλέον να εξελιχθεί όλο τους το είδος. Το κάθε όν μόνο του, μπορούσε πλέον να δουλέψει για να επιστρέψει και να ενωθεί με την Πηγή. Τα όντα άρχισαν να τα χάνουν. Η συνειδητοποίηση της ατομικότητας τους ενδυνάμωσε το ‘εγώ’.   Το ‘εγώ’ άρχισε να τους επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν τα πράγματα (klesha). Με άλλα λόγια το ‘εγώ’ είχε κάποιες δυσλειτουργίες.

            Δυσλειτουργία – ΑΓΝΟΙΑ

Η ατομικότητα είχε περιορίσει την επίγνωση των όντων μόνο στη φυσική τους υπόσταση (στο σώμα τους). Είχαν ξεχάσει την θεϊκή τους υπόσταση, δηλαδή είχαν αρχίσει να ξεχνούν την αλήθεια. Η ατομικότητα μαζί με την ανάγκη τους για να επιβιώσουν περιόρισε την επίγνωση τους μόνο στην υλική τους υπόσταση.  Σιγά –σιγά άρχισαν όλο και περισσότερο να απολαμβάνουν την υλική τους υπόσταση και τις απολαύσεις της ζωής. Κοιτούσαν προς την ύλη και ξέχασαν ότι ο στόχος ήταν η επανένωση με την Πηγή. Μάλιστα μέσα στα χρόνια μέσω της κυτταρικής μνήμης που περνούσε σαν κώδικας στις νέες γενιές τα όντα άρχισαν να γνωρίζουν όλο και λιγότερα για την αλήθεια. Δεν μπορούσαν πλέον να δουν ότι το σώμα τους ήταν καθρέπτης της Πηγής. Δεν μπορούσαν να νιώσουν πλέον ότι ήταν κομμάτι της. Πίστευαν ότι τα όρια τους είναι στο φυσικό τους σώμα. Αγνοούσαν την ύπαρξη των άλλων σωμάτων τους, τα οποία υπάρχουν έξω από την ύλη.

Δυσλειτουργία – ΕΓΩΙΣΜΟΣ

Το ‘εγώ’ έκανε τα όντα μέσω της ατομικότητας να βλέπουν τα πράγματα μόνο μέσω της δικής τους οπτικής γωνιάς. Το καθένα σαν αποτέλεσμα της άγνοιας έβλεπε τα πράγματα όπως πίστευε ότι το συμφέρει. Αυτό καθόριζε και τις πράξεις του. Αντί να πράττει με στόχο την επανένωση, έπραττε βάση της οπτικής γωνιάς που πίστευε ότι ήταν η έννοια της ύπαρξης του. Τα όντα ξόδευαν ζωές και ζωές πράττοντας εγωιστικά.

Δυσλειτουργία – ΕΛΞΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ

Τα όντα με ενδυναμωμένη πλέον την αίσθηση της ατομικότητας δρούσαν περισσότερο με βάση την ανάγκη για τα θέλω και τα δεν θέλω τους. Τραβολογούνταν από την ικανοποίηση των αισθήσεων  τους. Δεν μπορούσαν να δουν ότι τα αισθήματα τους ήταν προσωρινά. Το κίνητρο των επιλογών τους  δεν ήταν πλέον η εξέλιξη τους και η επιστροφή τους στην Πηγή. Οι επιλογές τους βασίζονταν περισσότερο στα θέλω και στα δεν θέλω του ‘εγώ’ (τι αρέσει και τι δεν αρέσει στην ατομικευμένη τους υπόσταση).  Λόγω έλλειψης συνείδησης αυτά που ήθελαν δεν ήταν αυτά που χρειαζόταν η ψυχή τους για να εξελιχθεί. Οι λάθος τους επιλογές, τους οδηγούσαν σε λάθος μονοπάτια τα οποία ήταν πολύ μακριά από το μονοπάτι της επανένωσης. Όσο πιο μακριά τους έπαιρναν οι επιλογές τους τόσος περισσότερος χρόνος θα χρειαζόταν για να βρουν ξανά το δρόμο προς την αλήθεια και την εξέλιξη.

Δυσλειτουργία – ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Το ένστικτο επιβίωσης προερχόμενο από την κυτταρική τους μνήμη τους θύμιζε συνέχεια ότι πρέπει να κάνουν ότι χρειάζεται για να επιβιώσουν. Ότι η επιβίωση τους απειλείτο και χρειαζόταν να την προστατεύσουν. Στα πρωταρχικά στάδια της ύπαρξης τους, όντως, έπρεπε να επιβιώσουν. Καθώς όμως οι αιώνες περνούσαν η επιβίωση γινόταν όλο και πιο εύκολη. Αλλά η ατομικευμένη τους ψυχή σε συνδυασμό με την κυτταρική τους μνήμη τους έκανε να νομίζουν ότι η επιβίωση είναι η κύρια τους ασχολία.

Τα όντα μέσα στους αιώνες είχαν χάσει το νόημα της ατομικότητας. Το ‘εγώ’ είχε πλέον κυριεύσει τις ζωές τους . Έτσι η Πηγή αποφάσισε να τους στείλει ακόμα ένα δώρο. Την διάκριση και την συνείδηση. Αυτά θα τους έδιναν την δυνατότητα να μπορούν να διακρίνουν και να συνειδητοποιήσουν το τι χρειάζεται να πράξουν για να επιστρέψουν πίσω στην Πηγή όπου ανήκουν.  Πλέον χρειαζόταν να ενώσουν την ατομικότητα με την διάκριση/συνείδηση για να επιστρέψουν πίσω. Ενώνοντας αυτά θα μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν τις δυσλειτουργίες του ‘εγώ’ και έτσι δεν θα τις άφηναν να καθορίζουν την ζωή τους. Ο συνδυασμός του ‘εγώ’ με την συνείδηση  θα τους βοηθούσε να δράσουν σωστά. Θα τους έδινε την ευκαιρία να δουν τι είναι σωστό να πράξουν για να βρουν το δρόμο. Η ένωση του ‘εγώ με την συνείδηση δεν ήταν ο τελικός στόχος. Ήταν απλά ακόμα ένα εργαλείο το οποίο θα τους βοηθούσε να διαχειριστούν τις δυσλειτουργίες της ατομικευμένης τους ψυχής. Πολλοί άρχισαν να μπερδεύουν την συνείδηση με την καθαρή συνειδητότητα.

Η καθαρή συνειδητότητα όπως αναφέρθηκε πιο πάνω είναι κομμάτι της Πηγής. Είναι αυτό που μένει όταν η φυσική υπόσταση των όντων πεθαίνει. Για την καθαρή συνειδητότητα η ζωή είναι απλά ένας ρόλος που χρειάζεται να παίξει η ατομικευμένη ψυχή σε αυτή της την ενσάρκωση. Δεν προσκολλάτε σε γεγονότα και καταστάσεις. Η ένωση μαζί της θα έδινε την ευκαιρία στα όντα να μην ταυτίζονται με τους διάφορους ρόλους που θα καλούνταν να παίξουν. Δεν θα προσκολλούνταν στα αποτελέσματα των δράσεων τους. Η ένωση με την καθαρή συνειδητότητα θα τους έκανε ελεύθερους αφού δεν θα προσπαθούσαν να ικανοποιήσουν τα θέλω και τα δεν θέλω του ‘εγώ’.

photo from https://www.happify.com/hd/3-steps-to-overcoming-your-biggest-internal-obstacles/